بزرگترین سرمایه هر کشور، نیروی انسانی آن است. دیگر سرمایه ها که در قالب ظرفیت هستند توسط نیروی انسانیِ پویا، زایا شده و به سرمایه جاری تبدیل می شود. این که حضرت آیت الله جوادی آملی ، می گویند:" باید از سرمایه های کشور محافظت شود، جوانان و عزیزانی که به کشورهای دیگر می روند، به کشور برگردند و در سازندگی کشور مشارکت کنند." ناظر به همین نگاه عاقلانه و مومنانه است. ما با جوانان مان نه تنها از تنگناهای امروز عبور می کنیم که به روی فرداهای موفقیت هم نه پنجره که دروازه می گشاییم. تاکید بر تدبیر و قدردانی نیروهای انسانی و به ویژه، منابع انسانی به این خاطر است که قوه پیشران جامعه این هایند. البته با هدایتِ مدیران مجرب که دست بسته فردا را هم می خوانند. با هم افزایی "دانستنِ" مجربان و "توانستنِ" جوانان، می توانیم "خواستن" را در جامعه محقق کنیم. راه به آرامش رسیدن مردم هم از این رهگذار می گذرد همان که این مرجع قرآن پژوه در دیدار با عباسعلی نوبخت معاون وزیر جهاد کشاورزی و رئیس سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور و هیئت همراه بیان داشتند: "ما مردم ایران، مردمی بزرگ و بزرگ زاده هستیم، ما نه یعنی حوزوی ها و دانشگاهی ها، بلکه تمام مردم ایران، آقا و آقازاده هستند چون شناسنامه دارند، تاریخ دارند، جغرافیا دارند، و کشوری که دارای تاریخ و جغرافیا باشد، بزرگ است، شما در هر کجای ایران قدم بگذارید، اثری از آثار باستان این کشور می بینید بر خلاف کشوری مانند آمریکا که دارای جغرافیا و آثار باستانی کهن نیست، مردم ایران هزاران سال با شرف زندگی کرده اند، لذا شأن این مردم بزرگ، زندگی ناآرام نیست!" آرامش باید در نفس به نفس شان جریان داشته باشد. باید سفره شان پر ررونق و زندگی شان شکوفا گردد. این گونه می توان انقلاب را در قالب دستاورد های حقیقی شان فرادید جهان گذاشت. با شعار نمی شود کاری از پیش برد. پیش برنده همه برنامه ها کار است. بکوشیم با تولید و توسعه حالِ خوش برای مردم مان از هر ایرانی یک سفیر موفقیت برای انقلاب بسازیم. چنین باد، ان شاالله

ب / شماره 5263 / چهارشنبه 16 اسفند 1402 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14021216.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM