متاسفم. همه چيز دارد عادي مي‌شود. حکايتِ جهان در باره قصه همان قصه ساکنانِ درياست که ديگر صداي امواج را نمي‌شنوند. ماجرا، عادي شدن جنايت است. دستِ باز کساني است که فکر مي‌کنند براي کشتن آفريده شده‌اند و سهم طرف مقابل را از زندگي، مرگ با بمب و گلوله مي‌دانند. نوشته روي کلاه خود سرباز صهيونيست که سال پيش در فضاي مجازي نشر گسترده‌اي داشت، امروز تحقق آن گسترده شده است. نوشته بود زاده شده‌ام براي کشتن! آن روز فقط يک گزاره چندش آور فکري ارزيابي شد اما امروز شاهد تحقق آن در زمين هستيم. مي‌کشند و به آن افتخار مي‌کنند. اين آمار شنبه اول همين هفته است که خبر شد اما دريغا که انگار به گوش دنياي بي‌خبر نرسيد؛" شمار شهداي غزه از15مهرتاکنون به مرز 30000 نفر رسيده است. وزارت بهداشت نوار غزه تأکيد کرد که شمار زخمي‌هاي اين تجاوز وحشيانه در همين مدت نيز به 69 هزار و 737 نفر رسيده است. حالا در بامداد دوشنبه چند نفر ديگر بر اين آمار افزوده شده است، خدا مي‌داند. دارند مي‌کشنداما نگاه جهان انگار به کمباين سواري است که مزرعه خود را درو مي‌کند. دستي هم برايش تکان مي‌دهند به احوال پرسيدن! دنيا گرفتار يک شوخي زشت با جان اهالي غزه شده است با موضع گيري‌هايي که در قبال جاني و جنايت دارد. آنقدر آدم کشته شده است در اين سرزمين کوچک که کلمه "غزه" را به تلخ‌ترين قصه پرغصه تبديل کرده است. داستاني با يک کلمه؛ غزه! از شکايت‌هاي حقوقي هم انگار حقي احقاق نمي‌شود. دنيا گرفتارِ "ناقاعده" تلخِ "الحق لمن غلب" است. هرکه دستي به کشتار فراخ‌تر داشته باشد، صاحب حق‌تر شمرده مي‌شود. پس انسانيت کجاست؟ آزادي خواهان جهان را چه آمده است بر سر که سر به زير دارند؟ کشور‌هاي اسلامي چه مي‌کنند؟ همه انگار جهان عادت کرده است. طبيعي مي‌انگارد مرگباران در غزه را. چه تلخ است اين قصه عادت!

جمهوری اسلامی / شماره 12759 / دوشنبه 7 اسفند 1402 / صفحه 3 / خبر

https://jepress.ir/?newsid=325062

https://jepress.ir/archive/pdf/1402/12/07/3.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM