خداوند ما را بزرگ آفریده است. آنقدر بزرگ، که شان خلافتِ خویش را برای ما و فقط برای ما تعریف کرده است. حتی فرشتگانی که کارنامه چندین هزار سال عبادت دارند از این فیض محروم اند. ساحتِ عبودیت فقط با ساختِ انسان همساز است. با عبودیت است که می شود عبادت را توشه راه کرد و به مقصد خلیفه الهی گام ها را با یقین برداشت. اگر "عبودیت" به زلزله گرفتار شود یا حتی ترک بردارد، مثل سدی خواهد بود که هیچ عبادتی نمی تواند آن را مقاوم سازی کند. عبودیت است که به عبادت جهت و برکت می دهد تا انسان را توسعه دهد. به دور از حقیقتِ عبودیت، عبادت به هزار هم که برسد، باز باغی را فرادید نخواهد گذاشت. عبودیت است که انسان را بی قرار می کند تا جز به قرار الهی به هیچ چیز قناعت نکند. خدا درجات استاد صفائی حاوری را روز افزون فرماید که زبان و قلم به هشدار و هوشیار باش داشت و به مثال توجه مان می داد به ظرافت ها که؛" آدمى كه به ماهى چند هزار تومان حقوق و يك زن و بچه و برو بيايى و احيانا يك عنوان روشن‏فكرى و چند جلسه سخنرانى قانع است، ديگر چه مى‏ خواهد؟! اگر به اين حد قانع باشد، طبيعى است كه حركتى نكند." طبیعی شدنِ راضی شدن به وضعِ موجود، یک طبیعی شدن خطرناک دیگر هم پیامد دارد؛" طبيعى‏ است كه در ركودش بگندد." گندین فقط برای آب های گِل آلود نیست که" اگر به طهارت آب پاك چشمه ‏ها و اشك پاك ابرها هم كه باشد، مى‏ گندد؛ كه گنديدن ضرورت است." استاد اینجا یک جمله طلایی دارند که اگر درک کنیم، حَلبِ وجودِ ما را هم برتر از طلا خواهد کرد؛" کفر متحرك به اسلام مى ‏رسد، ولى اسلام راكد، پدر بزرگ كفر است." برای نزدیک ترشدن ذهن به این گزاره راهبردی چنین مثال می زند استاد که برای همه ما ملموس و با پشتوانه ذخیره ذهنی است؛" سلمان‏ ها در حالى كه كافر بودند، حركتشان آنها را به رسول منتهى كرد و زبيرها در حالى كه با رسول بودند، ركودشان آنها را به كفر پيوند زد." بله تاریخ پُر است از این قبیل آدم ها. یخرجهم من الظلمات الی النور، سهم کسانی است که به ولایت الهیه پیوند خوردند و یخرجهم من النور الی الظلمات هم مسیر کسانی را نشان می دهد که ولایتِ طاغوت را پذیرفتند. هوشیار باشیم در انتخاب ولایت. بدانیم،" كفرى كه با حركت ما همراه باشد، وحشتى ندارد. وحشت آنجايى است كه با ركودها پيوند خورده باشيم." خطر اصلی در رکود است......

ب / شماره 5228 / یکشنبه 1 بهمن 1402 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14021101.pdf

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم بهمن ۱۴۰۲ساعت 11:19  توسط غلامرضا بنی اسدی  |