من اقتصاد نخوانده ام اما از اقتصاددانان می پرسم چرا قیمت ها آسانسوری بالا می روند اما پلکانی هم پایین نمی آیند؟ یک سئوال دیگر هم ذهنم را اذیت می کند؛ چرا آمار هایی که مسئولان محترم می دهند با آنچه ما با مشقتِ تمام احساس می کنیم این قدر متفاوت است؟ این ناترازی را چه جور می شود توجیه کرد؟ به تجربه نیم قرن زیستن می گویم آمارهایِ مسئولان بالای چشمِ ما اما بازار، راست ترین آمار را به دست می دهد. نه لزوما درست ترین. تورم و گرانی نتیجه یک عملکرد غلط است. در دوره اصلاح طلبان باشد، غلط است، در حاکمیت اصول گرایان باشد هم غلط است. نسبیت بردار نیست که یک روز حرام باشد و دیگر روز بشود طیب و طاهر. خُکمِ آن همیشه یکی است. نتایج آن هم در آزار و اذیت مردم واحد است. باری، بازار، راست حرف می زند. واقعیت را به زبانِ ریال بیان می کند هرچند منطبق با حقیقت نباشد. برای احقاق حق مردم باید زبان بازار را فهمید. با برنامه ریزی امور را به سمتِ اصلاح پیش برد. برای شناخت همه جانبه واقعیت های اقتصادی است که می گوئیم مسئولان محترم را برای فهم درست و دقیقِ اوضاع ، باید به کفِ بازار حواله داد نه به گراف ها و نمودار هایی که برای شان در پوشه کاری قرار می دهند. حرف نمودارها، از جنسِ جدولِ نرخ سود بانک هاست. بخواهند به مردم بدهند از آن چه اعلام می کنند اندکی کمتر است. و چون می خواهند بگیرند، از آنچه اعلام می کنند خیلی بیشتر می شود. جوری که ما مردم عادی متوجه فرمول ها نمی شویم. می گویند تورم حدود 40 درصد است اما ما که هر چه می خریم نسبت به پارسال خیلی بیشتر از این رقم گران شده است. در بازار مواد غذایی که رکورد ها هر لحظه در حال افزایش است. گوشت که از دایره توان خرید و در نتیجه حساب و کتاب بسیاری خارج شده است وقتی" سیرابی " به عنوان فقیرانه ترین غذا به قضای سه بار افزایش قیمت در سال گرفتار شده است تکلیف دیگر غذاها و مواد غذایی معلوم است. با شتاب قیمت ها، مردم هر روز خسته تر می شوند و هشتِ شان از نه خیلی عقب می ماند. حضرات اقتصادی باید کاری بکنند برای بهبود حال مردم. مسئولان هم به جای دلخوش کردن به آمارها، باید کفِ بازار را در نظر داشته باشند. واقعیت این جاست.....

ب / شماره 5222 / یکشنبه 24 دی 1402 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14021024.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM