" شهر دوستدار زیبایی ها"؛ این کوتاه ترین توصیفی است که می توان در معرفی مشهد الرضا بیان کرد. شهری که فلسفه ایجادش، خاص است. اگر دیگر شهر ها به قرار تمدنی بر حاشیه رودخانه ها شکل گرفته، مشهدِ ما بر کرانه خورشید زاده و بالیده است. در جغرافیای بهشتی که به "روضه من ریاض الجنه" معروف است. زیستن در این شهر هم باید با فلسفه ایجادی و ایجابی مشهد الرضا همراستا باشد. این جاست که مفهومی مقدس به نام" زائر" متولد می شود که در کنارِ"مجاور" ساکنان مشهد را تشکیل می دهند. به برکت همین فلسفه است که جهانشهر برکت و کرامت می شود شناسنامه شهر تا در فصل تمدنی انقلاب اسلامی، "معیارشهرِ مشهد" ویترین و نمایانگر حقیقت ذاتی انقلاب باشد. روزِ ها همه از این زمینِ آسمانی برکت می گیرد اما شهر ما صاحب یک روز خاص نیز در تقویم هست. روزی که برای تقویم نشینی، فرایند طولانیی را پیمود. همه به یاد داریم که چند سالی بحث نامگذاری روز ملی مشهد در دستگاه‌های مختلف، و به موازاتِ آن توسط نخبگان و فرهیختگان نیز مطرح و بررسی شد.

روزهای گوناگونی با نگاه‌ها ودیدگاه‌های متفاوت. دلیل کوشش برای تعیین یک روز خاص به این خاطر بود که براساس تجربه موضوع نامگذاری روز ملی مشهد در بحث هویت شهری و ارتقایِ تعلق شهروندان به زیست بومِ خویش، نقش بسیار ارزشمندی دارد. این نامگذاری می تواند فرصت خوبی برای معرفی ظرفیت‌های شهر مشهد در حوزه‌های مختلف را فراهم آورد که تعریف نشانِ مشهد یکی از نمایان ترین جلوه های آن است.

سیاست شورای اسلامی و مدیریتِ شهری در کنار نگاه های کرامند دیگر دستگاه ها در تعیین روز ملی مشهد این است که بتوانیم تمام نگاه‌های ملی را متوجه این شهرِ فراملی کنیم، تا به جایگاه و اهمیت این کلان شهر مذهبی جهان در سپهرِ تمدنی و فرهنگ سازی، توجه و برای ارتقای آن در این تراز خود را مکلف بدانند. کوشش ها شده است تا با طراحی برنامه های فرهنگی- تبلیغی- معرفتی- مردمی فرصت های تازه به فرصت های پیشین اضافه گردد تا زوایای بیشتری از توان و ظرفیت بی همانند مشهد به چشم برنامه ریزان آید. چه بسیاری از مسئولان به مشهد می آیند و بهتر است بگوئیم مسئولان فراوان به مشهد می آیند اما چندان که باید و چنان که شایسته است شهر را نمی بینند و نمی شناسند. نتیجه ندیدن و نشناختن نمی تواند طرح و اقدام باشد. باید بیشتر و بهتر ببینند و در پرتو انوار رضوی، مشهد را و شایستگی هایش را بهتر بشناسند تا دیده و شناخته، از این ظرفیت ممتاز برای دیپلماسی عمومی و معرفی دیگر ظرفیت ها و فرهنگ های ملی استفاده کنند. اهمیتی چنین باعث شد تعیین روز مشهد از حساسیت فوق العاده ای برخوردار شود.

با در نظرداشت این فوق العادگی، برای تعیین روز ملیِ مشهد، دبیرخانه شورای فرهنگ عمومی استان، با دریافت نظرات کارشناسان و نخبگان، روزهای پیشنهادی را گردآوری کرد. مسئولیت انجام مطالعات و دریافت نظرات کارشناسی، نیز به مرکز پژوهش‌های شورای شهر مشهد سپرده شد. برگزاری جلساتِ متعدد با نمایندگان دستگاه‌های عضو شورای فرهنگ عمومی و زاویه خوانی های گوناگون با فرهیختگان، استادان و کارشناسان مذهبی و تاریخی از جمله اقدامات انجام شده در این خصوص بود.

حاصلِ این تلاش برای یافتن روزی برای شهر دوست دار زندگی به این جا رسید که از میان بیش از ۴۰ نظریه‌ای که در این رابطه اعلام شده بود، جمع بندی نسبت به سه نظریه حاصل آمد. سپس در جلسه کمیسیون فرهنگی هر سه مطرح و نظریه نهایی انتخاب و مصوب شد تا در نهایت روز 10 دی ماه که مصادف با ورود امام رضا(ع) به مشهد بر اساسِ تاریخِ هجری شمسی است و در کنار این یادروزِ یکشنبه خونین مشهد که نقطه عطفی در تاریخ انقلابِ اسلامی نیز می باشد به عنوان روز ملی مشهد انتخاب و پیشانی نوشتِ تقویم شود. اینک در اولین سالگرد این نام گذاریِ پر برکت قرار داریم. این می طلبد تا همه توان ها مان را هم افزا کنیم تا بتوانیم برگ های روشنی رقم زنیم که بتواند بن مایه طرح های تحولی برای مشهد باشد. از تجربه دیگر شهر ها که صاحب چنین روز و عنوانی هستند هم باید بهره گیریم تا تجربه آنان سرمایه پیشرفت شهر امام رضا(ع) باشد.

این روز باید به "نوروزِ مشهد" تعبیر و صاحب هویت خاص و مراسمِ درخود فرهنگ سازی شود. حلقه های مفقوده را بشناسیم، به ظرفیت های موجوده دست یابیم تا هویت ثانویه مشهد ذیل هویت اولیه و رضوی شهر چنان شکل بگیرد که مشکلات متعدد به ویژه در حوزه هویت شهری و تعلق خاطر به زیست بوم و شهر دوستدار میهمان و زائر روز افزا و بلکه لحظه افزا شود. در این میان همه صاحبان اندیشه و هنر و خرد، همه کنشگران توانمند باید به میدان آیند و دین خود را به این سرزمین آسمانی و بهشتِ خاکی ادا کنند. رویداد هایی که تعریف می شود باید به ارتقای بایسته و معرفی شایسته مشهد در نگاه ملی و بین المللی بیانجامد. در کنار این تولیدات فرهنگی شهر باید به سبک زندگی مردم تبدیل شود تا پایتخت معنوی ایرانِ اسلامی، با تولید سبک زندگی سلامت، دوستدار خانواده، دوستدار جوان و بارور کننده زیبایی ها، به انتقال پیام هایی از این دست نیز توفیق یابد.

ما کوشیده ایم تا با طراحی "نشانِ مشهد" در کنار نهاد سازی فرهنگی به نماد سازیِ تعلیمی هم توجه کنیم و توجه دهیم. این را هم از کلام راهنما و راهبردی رهبر فرزانه انقلاب، حضرت آیت الله خامنه ای(مدظله العالی) آموخته ایم که می فرمایند:" این نماد ها می شوند الگو برای جوانان. این به آنجا منتهی بشود که جوان ها بتوانند در بین این چهره هایی که معرفی شده اند و نشان داده شده اند، برای خودشان الگو انتخاب کنند. به آن ها دل ببندند و راه آنان را دنبال کنند." در همین راستا نشانِ مشهد به عنوان مدالی فاخر، به اشخاص حقیقی و حقوقی که بر اساسِ آئین نامه، خدمتی شاخص و ارزنده به شهر مشهد ارائه کرده اند، تقدیم و از تلاش های آنان قدردانی می شود.

ان شاالله این اقدام به سنتی حسنه تبدیل خواهد شد تا در سال هایی که ما نیستیم اما مشهد هست و مردم هستند، کوشندگان ممتاز شهر، در نگاه ها متمایز دیده شوند و قدر بینند. بر صدر نشاندن آنان یک پیامِ آشکار و ترویجی – تبیینی – تبلیغی است برای تکثیر مردمانی که به مشهد الرضا عشق می ورزند و با پذیرایی از 30 میلیون زائر در سال شهر دوستدار زائر را شکوهی روز افزون می بخشند. لازم می دانم از همه کوشندگان ثبت روز ملی مشهد و همه تلاشگران بی ادعای عرصه خدمت صمیمانه قدردانی کنم. همچنین با تبریک به فرهیختگان دریافت کننده دیپلم افتخار و لوح تقدیر، آرزویم را به دعا پشتوانه سازی می کنم که نسل شان فراوان گردد. ان شاالله

(سخ. شه. 11 دی 1402)

Powered By
  BLOGFA.COM