خوبی باید کرد. باید بخشید. باید خوبی را تکثیر کرد. نه به حساب این که یکی بدهیم، دوتا بگیریم که اگر محقق نشد از خوبی کردن پشیمان شویم و از راه بخشیدن برگردیم. خوبی کنیم برای توسعه و فراوانی خوبی. یاد بگیریم از مرغان خوش الحان که می خوانند. ظریف است این نکنه که عزیزی برایم فرستاده بود؛" براي پرنده هيچ اهميتي ندارد كه كسي به آوازش گوش مي دهد يا نه. براي پرنده حضور شنونده اصلا مهم نيست. براي اين آواز نمي خواند كه در عوض چيزي بستاند. فقط از روي شور و نشاط آواز مي خواند. خورشيد طلوع كرده، صبحي دگر آمده و شب رفته است و اينها همگي انگيزه اي براي رقص و آواز پرنده هستند. " می خواند تا شکر گذار باین بودن باشد. سپاسگزار تجربه روزی دیگر. او در این مسیر می تواند معلم ما شود. به هر حال عالم، کتاب تحریر شده الهی است که هر کدام از مخلوقات آیتی هستند که باید ما را به خدا توجه دهند. خواندن پرنده هم یکی از آن نشانه هاست. بله" راه درست زندگي همين است؛ هرلحظه خوش و خرم بودن، خوش و خرم بودن در زندگي و بخشيدنِ این حالِ خوشایند به هرچه كه سر راهت قرار مي گيرد در توسعه و تکثیر حال خوش موثر است. حالا یک روزانسانی سرراهت قرار می گیردیک روز درخت، گاهی يك حيوان، یا يك صخره. مهمتر از این که به که می بخشی، نفس بخشیدن و بارور کردن این اخلاق در خویش است. اگر از خود بخشيدن، رسمِ زندگي تو شود، به شان خلیفه الهی خویش نزدیک می شوی. خدایی که انسان خلیفه و جانشین اوست بخشنده است. بسیار بخشنده پس انسان هم با تمرین این صفت باید خود را به خدا نزدیک کند.آری؛ اگر چون پرنده، آواز خواندن زندگي تو شود، راه زیباتر زندگی کردن را می یابی. سلوک و مومنانه زیستن، ترك دنيا نيست، خوش و شادمان زيستن در همین دنیاست. این که بدانیم الدنیا مزرعه آلآخره یک حقیقت است. ما باید توشه ابدیت خود را در همین دنیا فراهم کنیم. بدانیم دنیا نه تنها کوچک و کم اهمیت نیست که ارزشی کلان و راهبردری دارد. فرصتی است برای همشگی انسان و حیات ابدی او. با بخشیدن و کرامت بزرگی می آورد. خدا هم هیچ انسان بزرگ و برکت یافته ای را از بهشت محروم نمی کند......

ب / شماره 5209 / شنبه 9 دی 1402 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14021009.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM