|
تروریست ها را قاطعانه در هم بکوبید. لحظه ای و فقط لحظه ای تردید در برخورد درهم کوبنده، فضا دادن به آنان است تا بی رحمانه تیر در پیکر مدافعان وطن بنشانند. تا دیوار اقتدار ملی را آجر ریز کنند. تا روان جامعه را به سوهان بکشند. تا جا باز کنند برای دشمن. این اصلا پذیرفتنی نیست. این شجره خبیثه را باید ریشه کن کنیم. حتی به تنه خشک آن هم نباید رحم کرد که امکان قدکشیدن "پاجوش" هایش باشد. دیده ایم درحت هایی که می خشکد اما کار تمام نمی شود. بهار که برسد از راه، شاهد رشد پاجوش هایی هستیم که از منتهی الیه تنه درخت از کنار زمین می روید و این استعداد را دارد که قد بکشد و جای درخت خشکیده را بگیرد. در موضوع تروریسم هم همین مثال می تواند صادق باشد. مگر کم گروه های تروریستی را "تنه بُر" کرده ایم. کم پرونده بسته ایم برای گروهک ها پس چرا باز شاهد توحش گونه های دیگر هستیم از این جانورانی که دندان در جسم فرزندان و جان ملت می زنند؟ بزنید شان. قاطعانه و محکم در هم بکوبید جوری که دیگر نتواند زاد و ولد کند این جریان فاسد. فراریان حادثه تروریستی راسک را بگیرید. هر کدامشان را سرِ یک نخ بدانید و تا آخرش را بروید. به جای 12 شهیدی که دادیم، حداقل باید 120 نفرشان را بکشیم. زمان بزن دررو در مناطق مرزی هم باید به آخر برسد. یکی زدند باید ده تا بخورند. این منطق قرآن است که "عِشْرُونَ صَابِرُونَ" را برای " يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ ۚ" کافی می شمارد. هر مومن توان غلبه بر 10 کافر دارد.به ازای هر مومن مجاهد امنیت بان هم باید 10 تروریست مزدور امنیت سوز را از پا بیندازیم. تردید در برخورد قاطع، آنان را برای تکرار جنایت به یقین می رساند. باید ببینند که اگر تیر مشقی شلیک کردند با آرپی جی جواب می گیرند. بزنیدشان به حکمِ" وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ ۚ؛ با کافران بجنگید تا دیگر فتنه و فسادی نماند و آیین همه دین خدا گردد" فقط زمانی انگشت از ماشه بردارید که ادامه آیه می فرماید" فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ؛ و چنانچه دست (از کفر) کشیدند خدا به اعمالشان بیناست." تا وقتی دست از ترور نکشیده اند، به حکم محاربه درهم شان بکوبید. چنان که توان برخاستن نداشته باشند، همین! ب / شماره 5198 / شنبه 25 آذر 1402 / صفحه 4 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020925.pdf
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آذر ۱۴۰۲ساعت 11:37  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|