مسابقه ها فقط برای سرگرمی نیست. درس هم باید گرفت از آن. درسی که بتواند زندگی ات را بسازد. مثل آنچه در مسابقه اولاغها و اسب اتفاق افتاد واقعا برای آدمها درس آموز است. پس مهم نیست مسابقه دهندگان که و چه هستند مهم این است که ما درست درس بگیریم. این حکایت را بخوانید لطفا؛ فردی که کارش برگزاری مسابقات سرعت الاغ ها بود، برای تنوع یک اسب را به مسابقه آورد. ولی با کمال تعجب در هنگام مسابقه اسب از جایش تکان نخورد و الاغ ها با تمام توان می‌دویدند. اسب فقط نگاه می‌کرد . و سم بر زمین می کوبید. همه متعجب شده بودند که چرا حرکت نمی کند؟ رندی از آن میان گفت: اسب، خر ها را در اندازه خود نمی بیند که با آنان مسابقه بدهد. دیگری هم تاملی کرد و درس ماجرا را چنین بیان کرد؛ "گاهی تلاش برای اینکه ثابت کنی تو بهترین هستی توهین به خودت است." واقعیتی که گاه فراموش می کنیم. نتیجه این فراموشی هم یک تنبیه بزرگ است که روح و روان مان را دچار فرسایش می کند. یادمان باشد، همیشه و همه‌جا لازم نیست خودت را به همه ثابت کنی. گاهی سکوت در برابر برخی آدم ها، بهترین پاسخ است. پاسخی که اگر او هم در آن تامل کند، راه نجات را خواهد یافت. بهترین پاسخ همیشه آن نیست که با کلمات شمرده و فصیح و با صدای بلند بیان می شود. گاهی سکوت، فصیح ترین پاسخ و بلند ترین صدا و صریح ترین بیان است. کم هزینه ترین هم هست. هرچند بر دوش طرف سنگینی بار را می گذارد. پس اگر اطمینان داری که راه درست را انتخاب کردی، به راهت ادامه بده؛ مهم نیست برخی کتوله ها چه می گویند و درباره‌ات چه فکری می‌کنند. حرف هایشان را هم ناشنیده باید گرفت. وقتی برای شنیدن و فهمیدن گوشی ندارند، خودت را و وقتت را حرام آنان نکن. حرمت خویش و زمان در اختیار را بدان و به راحت ادامه بده. با بزرگان خود را تراز کن و همنشین برتر را برگزین که از قدیم گفته اند،" همنشین تو از تو به باشد / تا تورا عقل و دین بیفزاید" کوچک ها را وا بنه و به دنبال شانه به شانه رفتن با بزرگان همت کن. راه صلاح این است.

ب / شماره 5195 / سه شنبه 21 آذر 1402 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020921.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM