|
"پارسال 16 سالم بود بچه بودم، 2 روز بعد بابام مرد. بازم 16 سالم بود، اما دیگه بچه نبودم! " این حکایتی است حکیمانه که ما خود آن را زیست کردهایم اتفاقا این جمله هم در شمارِ دیالوگهای ماندگار فیلم سینماییِ اتوبوس شب هست فیلمی درباره دفاع مقدس. آنجایی که خسرو شکیبایی از پسرِ نوجوان میپرسه: پسر تو چند سالته؟ او همچنین جواب حکیمانهای میدهد. بله، نسلی که ما زیست کردیم حتی بااینکه پدرانشان زنده بودند دیگر “بچه” نماندند. مرد شدند به غیرتی که در رگ هاشان فوران میکرد. جنگ تحمیلشده بر ما به پایان آمد اما فرهنگ دفاع مقدس را نهتنها پایانی نیست که مدام در تکثیر است در سرزمینهای دور و نزدیک. این هم تحققِ وعده امام روحالله است که” جنگ ما فتح فلسطین را به دنبال خواهد داشت.” امروز هم در مرحله پیشگفته خمینی بزرگ هستیم که ” ما در جنگ به مردم جهان و خصوصاً مردم منطقه نشان دادیم که علیه تمامی قدرتها و ابرقدرتها سالیان سال میتوان مبارزه کرد.” حالا غزه، دفتر مشق نسلی است که از آن سرمشق الگو میگیرند. از بچههایی که یکدفعه مرد میشوند. شاید مادهها سال از آنها بزرگتر باشیم، به گواهِ شناسنامهها مان اما شناسههای مبارزاتی آنان را بالاتر مینشاند. به جرات میتوان گفت آنان از بزرگان جهان عرب هم خیلی بزرگترند. مردان و زنانی چنین بزرگ را نمیشود به قواعد معمول پرورش داد. غیرت، معرفت، جهاد بیش از آنکه گفتنی باشد، زیستنی است.مغز تربیت و گستری معرفت، زیستنی است، زیستی با مجاهدت و کنار مجاهدان الهی که درراه نجات خلق برای خالق ازجانگذشتهاند. زیستی که صحبت کردن از آنهم برای خیلی سخت است. حتی تصورش، هراس در دل برخیها میاندازد اما نسلی که ریشه در مکتب دفاع مقدس دارند، در هرکجای جهان که باشد، با اینگونه زیستن، راه صدساله را یکشبه میپیمایند. نخست نیوز / کد مطلب 85323 / پنجشنبه 25 آبان 1402 https://nakhostnews.com/?p=85323 نخست / شماره 988 / پنجشنبه 25 آبان 1402 / صفحه 3 / جامعه https://nakhostnews.com/wp-content/uploads/2023/11/sait-N-2.pdf
+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم آبان ۱۴۰۲ساعت 10:57  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|