برق از سرم پرید وقتی حساب کردم. یک سیخ 20 گرمی، 20 هزارتومان. لقمه بخشش بکنیم با نان بدون هیچ چیز دیگر، لقمه‌ای 7 هزار تومان در می‌آید. لقمه 7 هزار تومانی را هم نمی‌شود به گلو برد. گیر می‌کند برای ما مردم عادی. شاید برای برخی‌ها چیزی نباشد اما برای اکثریت مردم خیلی چیز است. اصلا داغ است. خوب نیست. ضرر دارد باید به دنبال یک محصول ارزان و بی‌ضرر باشیم. اما هر غذایی را که لقمه‌ای حساب می‌کنیم، کمتر در نمی‌آید اگر بیشتر نشود. حتی قیمه درجه 3 که 20 گرم هم گوشت نداشته باشد، می‌شود 85 هزارتومان. این یعنی قیمت غذا خیلی بالاست. خیلی بالاتر از توان ما مردم عادی. البته گفته‌ام که قیمت‌ها را نباید آنالیز کرد چون در دیگر حوزه‌ها هم همین است. کفشی که می‌خریم چند صد هزار تومان است و چند روز کار می‌کند؟ یعنی روزی فقط چند هزارتومان پول کفش می‌دهیم. پیراهن و کت و شلوار و... را که دیگر نمی‌شود حساب کرد. گرانی نفس کشیدن را هم گران و تورم، آرزوهای جوانمرگ شده را متورم کرده است. این خوب نیست به ویژه برای ما که باید امیدِ در افزایش داشته باشیم، دست انداز ایجاد می‌کند. کژراهه نجات از این وضعیت این است که حساب نکنیم. پای حساب که به میان بیاید، وقتی ببینیم هر لقمه چند هزار تومان تمام می‌شود کوفت مان خواهد شد. این را به دیگران هم گفته‌ام که تغافل در این زمینه‌ها گاهی لازم است. اما راهِ درست این است که دولتِ محترم همه همتش را بگذارد برای مهار تورم و گرانی. فشاردادن گلوی مردم، چاره کار نیست. وقتی تورم بین 40 و 50 درصد حرکت می‌کند افزایش 20 درصدی حقوق یعنی کسری 20-30 درصدی محاسبات. شما بازار را و به ویژه آنچه در اختیار خودتان است را مدیریت کنید ملت همراهی می‌کند. از سال 96 که حساب می‌کنم حقوق‌ها – تقریبا - 5-6 برابر شده است همه چیز به ویژه غذا را چندین و چند برابر قیمت سابق باید بخریم. حتی کلوچه هم 20 برابر شده است. شما که غریبه نیستید یکی از نوستالوزی‌ها ما امروز این است که تراکت‌های تبلیغاتی غذای سال‌های گذشته را نگاه کنیم. قیمت‌هایی که بودند، قیمت‌هایی که هستند و تراکت‌هایی که دیگر قیمت نمی‌زنند چون از الآن تا الآن فرق می‌کند. من که دیگر قیمت‌ها را تجزیه نمی‌کنم. شما هم نکنید برای حالتان بهتر است اما دولتیان حساب کنند. به ریز هم محاسبه داشته باشند. کارنامه عملی خود را در کفِ جامعه ببینند. بعد حال مردم را دریابند و برای خوب شدن حالشان همه همت‌شان را بگذارند. حال مردم که خوب شود همه چیز درست می‌شود.

جمهوری اسلامی / شماره 12672 / چهارشنبه 17 آبان 1402 / صفحه 3 / خبر

https://jepress.ir/?newsid=317341

https://jepress.ir/archive/pdf/1402/08/17/3.pdf

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم آبان ۱۴۰۲ساعت 12:54  توسط غلامرضا بنی اسدی  |