طوفان الاقصی یک حماسه صد درصد فلسطینی است. ارزش آن هم به این است. به این که محصول یک قدرت درون زاست که به اقتداری احترام برانگیز تبدیل شده است. این را خود صهیونیست ها هم خوب می فهمند. اگر به دنبال شریک تراشی برای فلسطینی ها هستند، برای بازسازی قدرت فروپاشیده و اعتماد در هم شکسته شان است نه چیز دیگر. در این میان برخی از افراد، شوق زده همان حرف هایی را می زنند که صهیونیست ها می خواهند برایش سند پیدا کنند. نمی شود. حتی آمریکایی ها هم براین تکاید کرده اند که دستِ دیگری در کار نیست. ما اما برخی هامان در فضای مجازی، چنان می نویسیم و حرف می زنیم که انگار خود ما "محمد ضیف" هستیم! برخی ها فضا را مناسب برای خودنمایی پنداشته و مدعی اعزام به غزه شده اند! رفتنی البته در کار نیست. خودشان هم بهتر از همه می دانند که هیچ نیروی ایرانی نه به غزه رفته و نه می رود. خود فلسطینی ها یند که از خاک و تاریخ و هویت خود دفاع می کنند. حرف هایی از این دست، نه تنها باعث بزرگ شدن ما نمی شود که از بزرگی حماسه یک ملت مظلوم اما قهرمان، می کاهد. برخی هم ندانسته کارهایی می کنند که باز هم خواستِ صهیونیست هاست. من طرحی دیدم در پروفایل یک جوان که پرچم رژیمِ موقتِ صهیونیستی را برداشته و نشان جمهوری اسلامی را جایگزین ستاره داودی آن کرده بود و به قول خودش می خواست غرب گرایان را بسوزاند. نمی دانست پشت این دو خط آبی چه سیل هایی از خون راه افتاده است تا تئوری صهیونیزم را پرچم شود. او حالا از حماسه مردان فلسطین می خواهد سنگ بسازد و سر هموطن غیر هم اندیش خود را بشکند. برخی غفلت اندیشان را همت بر این است به ازای هر تیری که به سوی اسرائیل شلیک شده، طعنه ای روانه رقیب کنند. نمی فهمند که این رفتار، نه رقابت آفرینی که رفاقت سوزی است. به این هم توجه ندارند که آن عرصه را نباید با میدان رقابت های داخلی گره بزنند. نمی دانند که نباید طوفان الاقصی را به نفعِ کودک بازی های خود مصادره کنند. بهترین خدمتی که این افراد می توانند به فلسطین و آرمان آن بکنند در این روزگار سکوت است. بنشینند و اگر دستِ خواهشی دارند به دعا بلند کنند برای پیروزی فلسطین. برای نجات جان ها از مرگبازار صهیونیست ها. برای احقاق حق و توسعه حقیقت والا صحبت های امروزِشان، پُست های فضایِ مجازیِ شان فقط بازی در نقشه افراطیون اشغالگر است. حتی اگر کارکردِ آشکارِ بیرونی به نفع خصم هم نداشته باشد، در داخل به چرکین شدن دل ها و دورتر شدن آدم ها از یکدیگر خواهد انجامید. نوع ادبیات شان نفرت پراکنی دارد که از همراهی مردم نیز با فلسطین می کاهد. اگر واقعا با صهیونیزم دشمن اند، تفنگ کلمات شان را به سمت های دیگر نگیرند. دشمنِ نشان دار، اشغالگرانِ کودک کش اند نه هموطنان خود ما. فقط یک دیوانه می تواند در هنگامه ای چنین که دشمن خون می نوشد، کلمات خود را خرجِ رقابت های داخلی کند.

ب / شماره 5145 / دوشنبه 24 مهر 1402 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020724.pdf

انصاف نیوز / شنبه 29 مهر 1402

http://www.ensafnews.com/451174/

Powered By
  BLOGFA.COM