حنظل و پناهجویانِ کانالِ مانش!

حنظل را به عنوان نماد تلخی معرفی می‌کنند، همان محصولی که اسم دیگرش "هندوانه ابوجهل" است. می‌گویند تلخ است اما برای من، این خبر از آن هم تلخ‌تر است؛ "داده‌های وزارت کشور انگلیس از تعداد پناهجویان عبوری از کانال «مانش» در سال جاری میلادی نشان می‌دهد افغانستانی‌ها و ایرانی‌ها در صدر فهرست شهروندانی هستند که از طریق این گذرگاه به این کشور پناهنده شده‌اند. براساس این اطلاعات، بیش از نیمی از پناهجویانی که با قایق از گذرگاه دریایی خطرناک میان فرانسه و انگلیس عبور کرده‌اند، فقط از پنج کشور افغانستان، ایران، اریتره، سوریه و سودان بوده‌اند. کانال دریایی «مانش» میان فرانسه و انگلیس است و پناهجویان تلاش می‌کنند با عبور از این منطقه دریایی، خود را از فرانسه به انگلیس برسانند." حنظل البته خواص دارویی هم دارد و برای درد‌هایی دواست. از جمله ضد بیماری بلغم، درمان‌کننده کبد، آنتی‌بیوتیک قوی، ضد نقرس، درمان‌کننده صدای گوش، ضد سردرد و درد شقیقه، درمان ‌کننده سیاتیک، درمان بیماری صرع، بیماری قند، خارش پوست، و... با آن سامان می‌یابند اما خبری که خواندیم هیچ دردی را درمان نمی‌کند بلکه بیان دردی است بی‌درمان. نام کشور‌هایی که در کنارِ نامِ ایرانِ بزرگ قرار گرفته‌اند را دوباره بخوانیم؛ افغانستان، اریتره، سوریه و سودان. کشور‌هایی که در کنار انواع فقر‌ها به فقر امنیت و ساختار ملی هم گرفتارند. میان ایران عزیز با این امنیت و اقتدار، چه وجه مشترکی می‌تواند با این قبیل کشورها باشد که نام مردم ما در ردیف دوم جدول پناهندگی باشد؟ واقعا چه خبر است و پاسخ را از که باید گرفت؟ تازه پناه چویانِ اریتره و سوریه و سودان "کمتر" از ایرانی‌ها هستند لذا در ردیف‌های بعد از ما اسم‌شان آمده است. معمولا پناهندگی، زاییده جنگ و ناامنی و ناامیدی از روزهای بهتر است اماایران نه جنگی داردو نه با ناامنی مواجه است. پس چه شده است که نگاه‌ها چنین به سوی دیار بیگانه می‌رود؟ چه کسانی بذر ناامیدی کاشتند و چه گروهی به بذر‌های کاشته شده آب می‌دهند و بعداز کاشت به داشت می‌پردازند تا به برداشتی چنین هولناک برسند؟ من با مهاجرت حتی از نوع نخبگانیش مشکل چندانی ندارم. مهاجرت با شناخت و مطالعه و با هدف مشخص انجام می‌شود اما ما بیشتر در میان جوانان مان شاهد یک نوع فرار هستیم. من این فرار از خانه را نمی‌فهمم. فراری که یا بی‌سرانجام است یا سرانجامی تلخ دارد. وضعیت پناهندگی که از فرار هم بدتر است. راستی به کجا داریم می‌رویم؟ آیا مسئولان محترم به مصائبی از این دست فکر می‌کنند؟ برای تکریم مردم و جلوگیری از ماجراهایی چنین تدبیر کرده‌اند آیا؟ کاش این قبیل خبرهای تلخ‌تر از حنظل، نتایجی چون هندوانه ابوجهل می‌داشت اما فقط تلخی‌اش برای ماست و نوعی "لجبازی" در میان است که ما را با جهالت هویتی مواجه می‌کند. دوباره اسم کشور‌ها را مرور کنیم. ایران شبیه هیچکدام نیستند. ما هم نباید مثل مردم به ستم گرفتار شده آنان پا به فرار داشته باشیم. ما مردم ایرانیم، ایران بزرگ. ماجراهایی از این دست کوچکمان می‌کند. همین!

جمهوری اسلامی / شماره 12644 / شنبه 15 مهر 1402 / صفحه اول و 3 / خبر

https://jepress.ir/?newsid=315026

https://jepress.ir/archive/pdf/1402/07/15/3.pdf

عصر ایران / https://www.asriran.com/fa/news/910312/

جماران / https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1610195

زیرنویس / https://www.zirnevisnews.ir/22736/

خبرآنلاین / https://www.khabaronline.ir/news/1821698

شبکه شرق / https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-899641

روزنو / https://roozno.com/fa/news/587535/

گیل خبر / https://gilkhabar.ir/news/i/490450

آفتاب نیوز / https://aftabnews.ir/fa/news/864842/

بیتوته / https://www.beytoote.com/news/social/mbnews968.html