نهج البلاغه یک نقشه راه تمام عیار است برای مردمان همیشه. نقشه راهی که انسان را به سعادت می رساند. تامل در صفحات آن کتاب زندگی انسان را روشنایی می بخشد. جملاتش نه تنها راهنما که برانگیزاننده نیز هست. مثل همین که در شان نظامیان و جایگاه لشکریان می فرماید: "فَالْجُنُودُ بِإِذْنِ اللهِ حُصُونُ الرَّعِيَّةِ، وَ زَيْنُ الْوُلاَةِ، وَعِزُّ الدِّينِ، وَسُبُلُ الاَْمْنِ وَلَيْسَ تَقُومُ الرَّعِيَّةُ إِلاَّ بِهِمْ. ثُمَّ لاَ قِوَامَ لِلْجُنُودِ إِلاَّ بِمَا يُخْرِجُ اللهُ لَهُمْ مِنَ الْخَرَاجِ الَّذِي يَقْوَوْنَ بِهِ عَلَى جِهَادِ عَدُوِّهِمْ وَيَعْتَمِدُونَ عَلَيْهِ فِيمَا يُصْلِحُهُمْ وَيَکُونُ مِنْ وَرَاءِ حَاجَتِهِمْ.؛ اما لشكرها، به فرمان خدا دژهاى استوار رعيت اند و زينت واليان. دين به آنها عزّت يابد و راهها به آنها امن گردد و كار رعيت جز به آنها استقامت نپذيرد. و كار لشكر سامان نيابد، جز به خراجى كه خداوند براى ايشان مقرر داشته تا در جهاد با دشمنانشان نيرو گيرند و به آن در به سامان آوردن كارهاى خويش اعتماد كنند و نيازهايشان را برآورد." دوباره و صد باره هم که بخوانیم شوری نامکرر در جان برپا می کند. در منهج راهیردی علوی، نظامیان جایگاه ممتاز دارند. امتیاز شان هم سعادت سربازی برای مردم است. به این که با جان خویش دژهای استواری بسازند برای حفاظت از جان مردمان. تعریف درست نسبت سرباز با مردم است که او را عزیز می کند. عزت او هم اقتداری تولید می کند که حاکمیت ها می توانند از آن استفاده کنند. قامت کشیدن لشکریان یعنی از پا افتادن متجاسران. یعنی تولید امنیت و جمع شدن سفره ناامنی ها. ما خود در همین چهل و پنج سالی که از انقلاب می گذرد، بارها تجربه کرده ایم بشکوه حضور لشکریان را که دست خدا شدند در حمایت از خلق. قائله تجزیه طلب ها را فروکوفتند. تروریست ها را به بند کشیدند. قاطعان طریق را دست بریدند. دشمن مست و مغرور را چنان پای شکستند که لنگان لنگان از راهی که به غرور آمده بود با سرشکستگی برگشت. ما دیده ایم به همین خاطر است که لشکریان بر دیده ما جا دارند و در دل ما صاحب جایگاه اند. ارتشی و پاسدار، سرباز و بسیجی و مرزبان و پلیس فرقی نمی کند. همه برای مان به عزت آفرینی عزیز شده اند. سنگرسازان بی سنگر و مدافعان عشایر و... نیز در این فهرست نورانی جای خاص و احترام برانگیز خود را دارند. این جایگاه علاوه بر حرمت معنوی باید اجر مادی هم داشته باشد. سطح زندگی لشکریان باید به جایگاه قابل قبول برسد. اینان که کارنامه قبولی در دفاع از میهن دارند نباید هشت شان به گروه نه برود. تکریم شان کنیم تا در کرامت حضورشان زندگی را امن و مومنانه روز بشماریم. ان شاالله

ب / شماره 5131 / چهارشنبه 5 مهر 1402 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020705.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM