جنگ را، عظمت حماسه دفاع مقدس را، بشکوه ترین فراز تاریخ ملی مان را گاه" درست" نمی خوانیم."درشت" گاهی می شود اما آن هم در همان باریکه خط مقدم. در هیئت یک نفر که یک لشکر را حریف است! تا از عظمت و شکوه جهاد می گوئیم اولین ما به ازای ذهنی ما هم فقط شده است رزمنده خط مقدم. او البته بزرگ است. البته بشکوه است. البته باید ستایش شود اما جنگ همه اش خط مقدم نبود. همه اش رزمنده تفنگ به دست نبود. عمقی داشت جغرافیایی که تا آخرین ذره خاک وطن در همه پهنای ایران، می رسید. عمقی داشت معرفتی که از جان ما بر جهان تابیدن گرفت و به قول امام روح الله، بیداری فلسطین و لبنان و مقاومت حق طلبان از آن برکت یافته است. عمقی دارد تاریخی که باید فرداهای ما را هم تغذیه کند. این می طلبد که دفاع مقدس را تمام ساحتی و فراگیر بخوانیم. هر فصل اش را تامل کنیم. زوایا را فرادید بگذاریم. آن وقت از این میراث، از این گنج، بهره ها خواهیم برد و فرصت های برداشت تازه به" وجود" خواهد آمد که در" جود و سخاوتش"، به بهره های تازه برسیم. ما جنگ را باید تمام ساحتی بخوانیم. جانمایه غیرت دینی را ببینیم. روح بخشی هویت و غیرت ملی را در نظر داشته باشیم. بدانیم و به فرزندان خود هم بگوئیم آنچه دشمن را ناکام کذاشت و پس از تلخی طولانی، کام ما را به پیروزی شیرینی بخشید، همین غیرت دوگانه بود. دوگانه ای که یگانه شد تا ایران، به سرفرازی برسد و ایرانی در برابر تاریخ دستش با نشان پیروزی مثل پرچم در اهتزاز باشد. در باره جنگ که دشمن آغاز کرد اما ما به عظمت دفاع مقدس آن را برکشیدیم هزاران حرف است به ازای هر معبری که با هزاران قدم فتح شد. درست نویسی جنگ اقتضا می کند از باریکه ها هم چشم نپوشیم. نقش سازنده و کوبنده هوایی و زمینی و دریایی ارتش را به مطالعه، خط به خط بخوانیم. حماسه پاسدران و بسیجیان را بفهمیم. عظمت کار سنگرسازان بی سنگر را در نظر آوریم. برای بازخوانی مجاهدت عشایر و مرزبانان و همه کسانی که در کتاب دفاع فصلی به نام خود دارند، وقت بگذاریم. این حداقل دینی است که باید نسبت به ایران بر ذمه حس کنیم. در این باره با افتخار باز هم خواهیم نوشیت.....

ب / شماره 5127 / پنجشنبه 30 شهریور 1402 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020630.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM