پیاده روی آخر سفر، دیگر فقط یک مناسک مذهبی صرف نیست. کالبدی است که به معرفتِ تبیین هم جانی افزون یافته است. قدم هایی که بر داشته می شود، در نگاه جهانیان، چونان کلمه هایی می نشیند که بی نیاز مترجم، به همه زبان های زنده دنیا قابل فهم است. راهیانِ جاده، به واقع، مجاهدان عرصه نهضتی رسانه ای هستند که نسبت انسان به امامت را تعریفی روشن می کنند. نسبتی که چون درست زیست شود، زندگانی، به اعلاترین مراتب خود خواهد رسید. انسان از وادی هولناک بردگی، به ساحت روشن بندگی، میانبر خواهد زد. کمال یافتگان به "عبودیتِ الهی" نیز جامعه را، جهان را به سوی به روزی خواهند برد. پیاده روی را ساده نگیریم هرچند شکلِ ساده سازی شده و عینیت یافته سلوک در وادی عشق باشد.

اخبار مشهد/ ع.ب

+ نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم شهریور ۱۴۰۲ساعت 13:13  توسط غلامرضا بنی اسدی  |