|
حرام لقمه. این عبارت فحش نیست اما بار معنایی آن از هر توهینی سنگین تر است. برای کسانی که مبادی به آداب دینی اند این ترکیبِ دو کلمه ای، نظام و ترکیب زندگی را بر هم می زند. می دانیم که حلال رفتاری، رابطه مستقیمی دارد با حلال خوری. مردمانی که لقمه هاشان شناسنامه داشته باشد، خودشان هم داری شناسنامه ایمانی می شوند. افرادی چنین هم برای فعل و ترک فعل شان، برای هر رفتارشان حجت و برهان دارند. بی حساب کاری نمی کنند و بی کتاب حرفی نمی زنند. حلال اندیشی شکل گرفته در شخصیت شان به واجب و حرام توجه ویژه دارد. در تقسیم بندی چهارگانه مردم که مرحوم آیت الله مجتهدی تهرانی، ناظر به روایات انجام می دهد، در شمار دسته اول قرار می گیرند. همان هایی که؛" مالشان را از راه حلال به دست می اورند و در راه حلال هم خرج می کنند او به بهشت می رود ." یعنی اینان همه چیز را به ترازی تنظیم می کند که اولیای خدا تعریف کرده اند. جایشان در قیامت هم همان بهشتی است که آل الله تبیین فرموده اند. حال "سه دسته دیگر" اما خوب نیست. مثل دسته دوم که " مالشان از راه حلال است اما در راه حرام خرج می کنند ." این ها هم به رغم درآمد حلال باید پاسخ دهند که چرا "حلال یافته" ها را در مسیر باطل مصرف کردند. قصه گروه سوم هم همین است هرچند اینان عکس دسته دوم را رفته اند؛" مالشان از راه حرام است رشوه می گیرند ، ربا می دهند، اما روضه خوانی هم می کنند". این یعنی دنیا حساب و کتاب دارد. یعنی خداوند فقط از متقین و پرهیزکاران می پذیرد نه از کسانی که "باطل یافته" هاشان را سر سفره حق می گذارند و جان دیگر مردم را به آثار تکوینی لقمه حرام به بیماری می کشانند. دسته چهارم هم کسانی هستند که " است که مالشان از حرام است و در راه حرام هم خرج می کنند . رشوه و ربا می خورند و بعد هم مشروب و قمار و نا اهلی و... ." معلوم است راهی که این سه گروه در پیش گرفته اند به جهنم ختم خواهد شد. بدجایگاهی که حرامیان و کافران و مشرکان در آن جمع اند. حرام خوران هم به آنجا می رسند هرچند به زبان کافر و مشرک نباشند. آثار وضعی حرام خواری، همنشینی با آتش خواران است..... ب / شماره 5119 / یکشنبه 19 شهریور 1402 / صفحه 3 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020619.pdf
+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم شهریور ۱۴۰۲ساعت 12:2  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|