به این خبر ها دقت کنید؛ دی جی کالا پلمب شد، از کی پلمب شد، طاقچه پلمب شد.... خبر هایی از این دست که می آمد و هرکدام هم موجی راه می انداخت در اندازه دریای پر تلاطم. امواج هم نه به صخره که به ساحل آرام افکار عمومی می خورد و همه چیز را به هم می ریخت. خبرهایِ رفع پلمب هم وضع افکار عمومی را به قبل بازنگردادند. این برای هزارمین بار به ما می گوید قبل از اقدام همه جوانب را بررسی کنیم چون شیشه ای که به سنگ شکسته شد با چسب به قوام نمی آید. واقعیت این است که سکو ها از جمله معدود پایگاه های امید نسل نو و استارتاپی بودند که این بار به این شکل، دچار زلزله شدند. دانشجویی تعریف می کرد بعد این ماجرا، در سالن مطالعه دانشگاه، هر که را می دیدی حرفش در این باره بود. در این که فضا برای استارتاپ ها هم نا امن است. آخر این گفتگو هم می رسید به آغاز یک گفتگوی دیگر؛ شتاب برای مهاجرت. مهاجرت که نه، نوعی فرار از شرایطی که داریم براشان می سازیم. جالب این که مسئولان محترم بیشتر با سکوت و تغافل از این ماجرا گذشتند اما اهل تامل در این رفتار، پیشران کوچ را فعال دیدند. کوچی که هیچ آورده ای برای وطن ندارد بلکه مثل طوفان در سرمایه های انسانی ما می پیچد. نمی گویم قصد و نیت افراد در این پلمب ها فلان و فلان است. نیت خوانی نمی کنم اما به وضوح روشن است که با این شیوه آنچه به هم می ریزد امید به ماندن و کار کردن است نه بنایی که مسئولان می خواهند به هم بریزد و با مهندسی آنان دوباره سازی شود. قصه شده است همان قاعده فقهی – حقوقیِ "ما وقع یقصد و ما قصد لم یقع". در این مورد و بسیاری از دیگر موارد با واقعیتی چنین مواجه می شویم. آنچه اتفاق می افتد با آنچه خواست ما بود، فرق می کند. آنچه ما نیت داشتیم واقع نمی شود. این هم هزینه های بسیاری به دنبال دارد که از حساب انقلاب مظلوم اسلامی کسر می شود. انقلابی که به خون پاک 240 هزار نفر از پاک ترین فرزندان ایران پای آن ریخته شده است اما دریغا که رفتار ما هر روز آن را با چالشی نو مواجه می کند. باید پرسید که آیا جز این راهی نبود؟ آیا این رفتار به توسعه حجاب انجامید؟ چه اتفاقی افتاد با آن پلمب و این فکِ پلمب؟ چه دستاوردی داشت برای ما؟ کاش تامل کنیم که به ازای آنچه می دهیم چه گیرمان می آید. کاش.....

ب / شماره 5092 / سه شنبه 17 مرداد 1402 / صفحه 2

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020517.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM