مرد می خواهد که از حرف خود برگردد. این را اگر در فرهنگ مان بکاویم به عظمت آن بیشتر پی خواهیم برد. آن هم مردی در تراز حضرت روح الله که کلامش برای ما حجت بود. خیلی مهم است این. ما به عنوان پدر از حرف خود در برابر فرزندان برنمی گردیم. برخی ها از حرف ناصواب هم کوتاه نمی آیند. چون امضای شان پای آن حرف است. ذهن شان درگیر آبروی شان می شود اما امام خمینی چون خود را با خدا تنظیم کرده بود. با جهاد اکبر از این فضا گذشت و ما را نیز به سلامت عبور داد. او در پذیرش قطعنامه 598 که آن را "جامِ زهر" خواند، با خدا معامله کرد و خدا هم ابرویش را روز افزون فرمود. حتی نسلی که مرد میدان و مجاهد معرکه بودند. به رغم سختی تحمل ماجرا، به املام یقین خود را بیشتر کردند. به واقع پذیرش قطعنامه توسط امام و از سوی مردم، نماد کامل جهاد اکبر بعد از جهاد اصغر بود. خاموش باش دادن به تفنگ ها هزار بار سخت تر از فرمان آتش دادن است. شاید بشود گاه با شور و هیجان مردان را به میدان کشاند اما برگردادندن شان از معرکه حتما اقناع تام و اعتماد تمام می خواهد. چیزی که میان امت و امام برقرار بود. لذا رزمندگانی که با شنیدن خبر پذیرش، آتش گرفته بودند با پیام امام به آرامشی از جنس ایمان رسیدند. آن روز ما بچه های بیرجند در لشکر ویژه شهدا، مثل پدر از دست داده ها می گریستیم و بر سر و سینه می زدیم. روی خارها می غلطیدیم اما وقتی پیام امام به گوش ما رسید جان مان به آرامش رسید و جاهن مان عوض شد. اشک و آه اول هم نه از سر فرمان ناپذیری بلکه از این رو بود که نگران بودیم ما کوتاهی داشته باشیم. والا می دانستیم همت امام بلند است. خدا هم پاداش جهاد اکبر را پرشکوه داد. نتیجه را در زمین و زمان می شود خواند. دشمنی که آمده بود ما را نابود کند، خود به نابودی رسید. آنان که خیال فتح تهران داشتند خود زیر چکمه حامیان خویش در هم شکستند. آن از صدام که بر دار شد. این هم از منافقین که در تیرانا به آخر خط رسیدند. این همه از ثمرات مجاهدت ما در جهاد اصغر و میدان نبرد بود و از نتایج جهاد اکبر در پذیرش قطعنامه 598. ما به اهداف خود رسیدیم و پیروز شدیم. دشمنان نه در جنگ و نه در صلح به آرزوهای خود نرسیدند و مضمحل شدند. این همه از نتایج سحری است که امام در همان پیام پذیرش قطعنامه وعده داد. منتظریم تا صبح دولت بدمد آن وقت همه چیز روشن تر خواهد شد. ان شاالله

ب / شماره 5077 / سه شنبه 27 تیر 1402 / صفحه 2

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020427.pdf

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم تیر ۱۴۰۲ساعت 12:15  توسط غلامرضا بنی اسدی  |