ما مفتخریم که مذهب ما «جعفری» است که فقه ما که دریای بی ‏پایان است، یکی از آثار اوست. و ما مفتخریم به همه ائمه معصومین - علیهم صلوات الله - و متعهد به پیروی آنانیم. این کلام ماندگار امام خمینی است. آن هم در ماندگار ترین نوشته ایشان که با عنوان وصیتنامه سیاسی- الهی می شناسیم. معمار انقلاب اسلامی، ما را به درس آموزی از این مکتب می خواند. خوانشی عملی از درس های امام صادق است که انسان را نجات می دهد و جامعه را تعالی می بخشد. ما به این معیار ها، عیار می یابیم به ویژه در حوزه امر به معروف و نهی از منکر باید التزام مان را به شاخص گذاری های امام صادق(ع) روز افزون کنیم. این کلام حضرت جعفر بن محمد است که" إِنَّمَا يَأْمُرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَى عَنِ الْمُنْكَرِ مَنْ كَانَتْ فِيهِ ثَلَاثُ خِصَالٍ عَالِمٌ بِمَا يَأْمُرُ عَالِمٌ بِمَا يَنْهَى عَادِلٌ فِيمَا يَأْمُرُ عَادِلٌ فِيمَا يَنْهَى رَفِيقٌ بِمَا يَأْمُرُ رَفِيقٌ بِمَا يَنْهَى؛ تنها کسى مى‏‌تواند امربه‌معروف کند یا نهى‌ازمنکر نماید که داراى سه صفت باشد: به آنچه امر مى‏‌کند و از آنچه نهى مى‏‌نماید آگاه باشد، عادلانه امر کند و نهى نماید، با مهربانى و نرمی امر و نهى کند." جز این باشد، ممکن است خود به منکری بزرگتر تبدیل شود. آنچه در قصه ماست پاشی دیدیم چه نسبتی با امر به معروف امام صادقی داشت؟ جز این است که هزار حرف پیش آورد و دو هزار حرف نگفته گذاشت؟ حتی به هنگام سخن هم باید به این سه گانه توجه داشته باشیم. از این منظر است که فکر می کنم باید به آن فرد محترم و معمر- که با آن حالت و لحن می گفت از زنان و دخترانی که در اینجا که حجاب را رعایت نکرده اند بی زارم – گفت، اگر بی حجابی رابسان بیماری مسری هم بدانیم شایسته است از بیماری اعلام بیزاری و برای سلامت بخشی به بیمار تلاش کنیم. آیا ایشان می پذیرد که وقتی بیمار شد و به دکتر مراجعه کرد، دکتر بگوید از کسانی که دچار بیماری هستند بیزارم؟! آن را از دکتر نمی پذیریم به حق. پس حق داریم از افرادی که باید نقش طبیب روحانی را داشته باشند هم نپذیریم. ببینیم امام صادق چه می فرماید. ملاک این است نه فلان رفتار فلان شخص. توجه داریم به ظرافت ها و می دانیم نگاه گرم و کلامِ نرم که امام برای آمر به معروف و ناهی از منکر به عنوان بایستگی مطرح می فرماید همان نگاه پدرانه است که مورد تاکید رهبر انقلاب است برای معمرین و بزرگان قوم. پدرانه همان طور که با فرزند خود رفتار می کنند باید جامعه را ببینند. این نکته هم مورد توجه ما باشد که دیگر فاصله های جغرافیایی و خط کشی های جغرافیای سیاسی نمی تواند سرنوشت مردم را از هم جدا کند. حرفی که در شمال گفته شود، همزمان در جنوب شنیده می شود. خطی که در شرق بر کاغذ بنشیند، صدای خواندنش در کوچه های غرب می پیچد. فاصله های صفر شده می طلبد که همه مان بکوشیم اخلاق عملی مان به سمت بیست حرکت کند. زبان مان را پاکیزیگیی باید که رفتار مان را به صفت شایستگی مزین کند. آن وقت امر و نهی ما را جامعه به جان خواهد خرید.

ب / شماره 5027/ دوشنبه، 25 اردیبهشت ۱۴۰۲ / صفحه 3 /

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020225.pdf

قرار بود چهار قلم گران شود همه چیز چند برابر شد! / صفحه 2

Powered By
  BLOGFA.COM