|
شاید دیگر زبانها، فقط یکزبان باشد با کلماتی که در فرهنگنامه خویش ثبت میکند. "زبان فارسی" اما برای ما فقط یک "زبان" نیست حتی اگر "مادری" اش بدانیم. زبان فارسی برای ما تنها ادبیات هم نیست حتی اگر آن را بنمایه فرهنگ بخوانیم و به شعر شاعرانش، فخر و شکوه این زبان را به رخ جهانیان بکشیم و با حافظ، گوته را اندازه بگیریم. با سعدی، از شکسپیر بگذریم و با فردوسی، هومر و همه حماسهسرایان جهان را جا بگذاریم و با مولوی حسرت دیگران را برانگیزیم. زبان فارسی همه اینها را در خویش دارد اما باز اینهمه زبان فارسی نیست که فارسی، مرزهای “خانه پدری” را هم نگهبانی هوشیار و “آرش رفتار” است. فارسی را باید تاریخ هم بدانیم و جغرافیایمان را هم با آن تراز و هویت و اندیشهمان را هم با آن تبیین و تعریف کنیم. آنچه ابوالقاسم فردوسی را در جایگاه حکیم مینشاند و خلقی را قانع میکند که- به روزگاران- به حکمتش، معرفت افزون کنند نقش ممتاز او در احیا و نگهداشت زبان فارسی است. گرانسنگ میراثی که ما را در شمار ثروتمندترین ملل از حیث فرهنگ قرار میدهد. چیزی که برای بسیاری از کشورهای صاحب تاریخ هم حسرتآفرین است. آنان زبان و هویتشان را از دست دادند چون “فردوسی” نداشتند. ما سربلند ماندیم چون ابوالقاسم داشتیم که به حکمت سرحدات زبانی و معرفتی ما را حفظ کرد. اگر امروز هم خواهان حفظ استقلالِ تمام ساحتی ایرانِ عزیز هستیم- که حتما چنین است- باید فارسی سخن بگوییم، فارسی فکر کنیم و در ادبیات فارسی، امروز و فردای خود را بسازیم. با شاهنامه زندگی کنیم و روش پهلوانی را بهعنوان یک ضرورت راهبردی در جهان امروز به فرزندان خود تعلیم کنیم. با این منطق است که ایران با همه پهنه جغرافیای اش و جمهوری اسلامی ایران با همه شکوهش، از پیچهای تاریخی به سرفرازی میگذرد. اقتدار ملی در این رهگذار تولید میشود. ما با ترجمه حکمتهای فردوسی در رفتارمان، میتوانیم کیانمان را از فتنههای گوناگونِ هفتخان شده، بهسلامت عبور دهیم. سعادت فردا از رهگذار هوشیاری امروز میگذرد، هوشیار باشیم. نخست نیوز / کد خبر : ۶۶۵۵۱ / پنجشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۲ / ساعت: ۱۱:۳۴ https://nakhostnews.com/?p=66551 نخست شماره 963 / پنجشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۲ / صفحه 3 / جامعه https://nakhostnews.com/wp-content/uploads/2023/05/sait-N.pdf ب / شماره 5029/ پنجشنبه، 28 اردیبهشت ۱۴۰۲ / صفحه 2 / http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020228.pdf
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم اردیبهشت ۱۴۰۲ساعت 11:13  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|