درخت ها به همان اندازه ای مثمر و پر سایه و ماندگارند که ریشه در عمق زمین داشته باشند. حتی خشکسالی ها گاه به گاه هم درختان کهنسال را از پا نمی اندازد که به رویش سرشاخه های تازه،" زندگی از نو" را تجربه می کنند. کشور ها هم زیستی شبیه درخت ها دارند. کهن تاریخ ترین ها، هم سرشاخه هایی تازه و پر ثمر دارند هم هر برگ شان سندی است که سجلِ تاریخی آن را غنایی بیشتر می بخشد. با این نگاه است که با افتخار می گوئیم، ما ایران هستیم. ریشه در هزاره های طولانی داریم. میراث داد کهن بوم و بری دوست داشتنی که دوست داران را هویتی ارزشمند می بخشد. ما ایران هستیم، اسنادِ متقن چون برهانِ قاطع، واقعیتِ ما را، حقیقتِ ما را وحقانیت ما را ثابت می کند. ما ایران هستیم. "میراث" مان نه فقط در اذهان که در "کلمه زارِ" کاغذ ها، "مکتوب" شده است. عناصر هویتی ما، سند هایی است که عظمت ایران و ایرانی را سرمه چشم تاریخ می کند. ما گذشته ای افتخار آمیز و مستند داریم. امروزِ مان روشن است. روز های پیش رو نیز از پُلِ امروز به دیروز وصل می شود تا تاریخی رفیع و سند سازی شده پیش روی مان باشد. ما بی "سند" حرف نمی زنیم. فرهنگ ما را امضاهای نورانی در هزاره های طولانی، تایید کرده اند. ما ایران هستیم، ما جمهوری اسلامی ایران. روحی تازه و جانی جوان در کالبد ایرانِ کهن. اقتدارِ 7 هزار ساله مان را،جغرافیایِ سرفرازِمان را، تاریخِ متالهِ مان را، فرهنگِ جاودانِ مان را، دینِ نور آفرینِ مان را، تمدنِ مولدِ مان را در جهانِ امروز، پرچمداریم. ما به سند و مدرک و کتاب، عظمت ایرانِ عزیز را شهادت می دهیم. " روز اسناد ملی و میراث مکتوب" نوروزی است در تقویمِ تحریرِ شکوه و عظمتِ ایران. روز های دیگر را هم به همین قاعده باید دید. میراث ها را مکتوب کرد. از آن سند ساخت و مستند به آن از عظمت وطن دفاع کرد. از این منظر، کار تلاش گران این عرصه، مرزبانی از هویت ملی و سربازی برای عظمت ایران است. عظیم شانی که می سزد خود را با آن تعریف و بدان افتخار کرد....

ب / شماره 5022/ سه شنبه، 19 اردیبهشت ۱۴۰۲ / صفحه 3 /

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020219.pdf

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۴۰۲ساعت 13:4  توسط غلامرضا بنی اسدی  |