|
جوانمردی یک صفتِ انسانی است نه استانی، لذا بر خود واجب می دانیم به تکریم این فضیلت بزرگ بپردازیم که پهلوانی از سبیزوار، قهرمان روایت امروز آن است. می دانیم همه که جوانمردی، شعار نیست که هرکس بیشتر تکرارش کند، جوانمرد تر باشد. به زور بازو هم نیست که هرکه را هیکل، درشت تر باشد و زور بیشتر، جوانمردترش بخوانیم. جوانمردی یک سبکِ زندگی مومنانه، انسانی و اخلاقی است که در جامعه نمود پیدا می کند. هروقت ظلمی در زمین روی دهد، اینان نه در جامعه که در جامه خود هم تاب ندارند. مهم نیست که کی هستند و کجا یا به چه نام و عنوانی زیست می کنند. همین که برای سلامتِ محیط زندگی خود ، برای سلامت ماندن ناموس مردم از گزند اشرار، به میدان می آیند واجب می شود تا به احترام شان برخیزیم. اگر به خون افتادند به احترام قطرات خون شان، تا ابد به راه و رسم شان وفادار بمانیم. ماجرای سبزوار و جوانمردی که نام خود را با خون نوشت را باید در کتاب جوانمردی نوشت. آنجا که دو تن از هواپرستانِ رذالت پیشه دست تعدی به سوی دختران دراز می کنند. وقاحت را از حد می گذرانند و تصاویر زشتی خلق می کنند. در شرایطی چنین است که یک مرد، جوانمردی را از نو معنا می کند و برای دفاع از ناموس مردم به معرکه پا می گذارد و آخر هم به تیغ خشم بدسگاران، به خون می افتد. حمیدرضا الداغی، ادامه جوانمردی ایرانی است که نمونه اعلایش را در دفاع مقدس دیدیم. درجایی مثل خرمشهر که هفت تفنگدار دریایی شهید شدند تا پیکر دختر ایرانی را از هتک حرمت نجات دهند. شهید حمیدرضا ادامه غیرت آنان بود که نتوانست تعدی به ناموس مردم را تحمل کند. خدا کند مسئولان هم نتوانند این شرایط را تحمل کنند. خدا کند هیچ کداممان نتوانیم تاب آوریم این گستاخی را. قدرت قاهره عدالت و قانون باید متجاسران را یقه بگیرد تا کسی جرات نکند در شب تاریک و در خلوت کوچه ها دست از پا خطا کند چه رسد به روز روشن و در برابر چشم هراس زده مردم چنین غلط هایی بکند. حق را با تکریم جوانمردان باید پاس داشت. جامعه را با تطهیر از رذالت و شرارت باید به آرامش رساند. این جوانمردانه ترین کاری است که حتما باید انجام شود. والا رذالت چنان جا باز خواهد کرد که عرصه بر جان و ایمان مان تنگ شود. این نیز نتیجه روشن ترک امر به معروف و نهی از منکر است. اگردر جامعه ای ترک شود زمینه قدرت یافتن و تحکیم پایه های شرارت فراهم می شود. ما اما نمی گذاریم. شهدا نگذاشتند. حمیئرضا با خوش غیرتی تمام پرچم افراز دفاع از ناموس شد. می ایستیم و نمی گذارین پرچم غیرت در این سرزمین به خاک بیفتد. کورخوانده اند کسانی که می پندارند، فردا غیرت خواهد خشکید. جاری است این قدرت حیات بخش تا همیشه ان شاالله.
ب / شماره 5020/ یکشنبه، 17 اردیبهشت ۱۴۰۲ / صفحه 5 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020217.pdf
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم اردیبهشت ۱۴۰۲ساعت 11:53  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|