|
معلم ها با درس ها شان به ماندگاری می رسند. دقیقا به عمقی که در کلام دارند در عمق جان مردم ماندگاری می یابند. حتی گذر قرن ها هم غبار بر آنان نمی نهد که به هر تکرار بی غبار تر از پیش روشن می شوند و روشنایی می افشانند. مولوی نه تنها از جمله این معلمان است که به گمانِ من قله نشین ایم فهرست معتبر و اعتبار دهنده آن نیز هست. او به هر بیت، معلمِ انسان می شود. به هر کلمه درسی می دهد و به هر تصویر که می سازد، افقی تازه فرانگاه انسان می گشاید. بنده خدایی از میان فراوان درس های اوو خرمن فیاضی که دارد، چنین خوشه چینی کرده بود؛ "عشق را بیمعرفت معنا مکن / زر نداری، مشت خود را وا مکن" کلمات در نگاه معلمانه مولانا دارای معانی مشخص اند. بی شناخت نمی شود ردای ادعا بر شانه انداخت و توقع داشت که دیگران هم به باور، او را تایید کنند. بی معرفت، رسیدن به عشق محال است. ادعایی چنین مثل باز شدن دست خالی کسی است که ادعای زر داشتن در مشت دارد. روشن است که او را بهره ای جز رسوایی نخواهد ماند. پس در دعاوی و ادعا ها حتما باید اول به توانگری خود واقف باشیم والا دم فروبندیم و تا دیگران متوجه خالی بودن دست ما نشوند به عقل نزدیکتر است. این را امروز بیش از هر زمان دیگر حس می کنیم. از فراوان وعده های مسئولان که نتیجه اش چیزی عاید مردم نمی کند. از گفته هایی که خود گوینده هم برایش عیار و اعتباری قائل نیست. نتیجه می شود این که نه تنها با ادعا اعتباری نمی یابد که ته مانده داشته هایش هم باد هوا می شود. درس دیگری که این بنده خدا در فضای مجازی از حقیقت گفته های مولوی به اشتراک می گذارد این است که؛" گر نداری دانش ترکیب رنگ / بین گلها زشت یا زیبا نکن" چون کسی می تواند یا حق دارد در باره چیزی قضاوت کند که به تجزیه و تحلیل ریز موضوعات و زیر مجموعه ها آشنا باشد. کسی می تواند ترازو برپا کند که پای ترازو- به شاگردی- عمری گذرانده باشد. به دانشِ آنچه می خواهد در باره اش بگوید وقوف یافته باشد. آنچه در جامعه، دل آزار می شود همین است که همه در همه موضوعات نظر کارشناسی می دهند حال آن که از ابتدائیات آن بی بهره اند. منتقد باید تمام زوایا را ببیند، بشناسد و خیرخواهانه مطرح کند و الا نه تنها گرهی نخواهد گشود که گره ها اضافه خواد کرد. اول دانش ترکیب رنگ بیاموزیم بعد در باره گُل ها داوری کنیم..... ب / شماره 5018/ پنجشنبه، 14 اردیبهشت ۱۴۰۲ / صفحه 3 / http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020214.pdf نامیرا و حیات بخش چون علامه مرتضی مطهری / صفحه 5
+ نوشته شده در جمعه پانزدهم اردیبهشت ۱۴۰۲ساعت 11:52  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|