تکریمِ روزِ کارگر را می خواهم به حدیثی از امامِ عدل و حکمت، مولا علی(ع) متبرک کنم که می فرمایند:" عَمَرَتِ الْبُلْدانُ بِحُبِّ الاْوْطانِ؛ شهرها با وطن دوستى آباد مى شوند." آباد گران هم کارگران هستند که در وطن دوستی هم دستی توانا دارند. هر جبهه ای که گشوده شود این کارگران هستند که در خط مقدم، سینه "سپر" می کنند. در برابر کمبودها هم کم نمی آورند. در معرکه های سخت، بیشتر سینه "ستبر" می کنند. تیر های دشمن را به جان می خرند تا وطن آزاد و شهر و روستا آباد باشد. امروز که جبهه در وجهه اقتصادی خود، سربلندی وطن را تهدید می کند، کارگران را باید ویژه تر از همیشه دید و کارشان را قدر دانست. قدردانی هم تنها به تکریم معنوی نیست که سربازان اقتصادی را به زبان اقتصاد باید قدر دانست. این زبان هم حروفش از جنس عدد و رقم است. کار، حساب دارد. باید با حساب و کتاب با کار و کارگر مواجه شد تا نتیجه سختی ها را به عدد ببیند. کارگر باید کار کند اما مسئولان هم باید حاصل کارش را به ریال تبدیل و در حساب اش بنشانند. نمی شود توقع داشت که او جز کار دغدغه ای نداشته باشد اما کسانی که باید دغدغه زندگی او را داشته باشند، به فراموشی مبتلا باشند. کارگر امروز دچار شرایطی است که هر روز دغدغه ای دیگر برایش ایجاد می شود. این هم توان کار او را می فرساید. امید چندانی هم به فردا نمی تواند داشته باشد چون در آینه های رو به رو می بینند و پیشکسوتان خود را در شرایط سخت تر می یابند. اوضاعی که دعا می کند قبل از این که به بازنشستگی برسد، حضرت عزرائیل را ملاقات کند. قطعا نتیجه جهاد و تلاش برای سازندگی وطن و توسعه عمران و آبادانی را حضرت خداوند بهتر می داند و در آن سرا به بهشت خود پاسخ می دهد. حیات بخشانِ امروز جامعه به حیات آخرت باورمند ترند تا به این که اینجا گره از کارشان باز شود. یک نمونه اش قصه متناسب سازی حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی. دولت روحانی در سال 1400 به بازگردادندن 75 درصد تن داد. 25 درصد را با این وعده مواجه شدیم که بعدا انجام خواهد شد اما دولت رئیسی که در همان سالِ نخست، 15 درصد هم این معادله را نامتناسب تر کرد. البته هر روز وعده ای نو می شنویم که امسال آن 25 درصد عقب ماندگی جبران خواهد شد اما هنوز نتیجه ای روشن نمی بینیم. باری وقتی امروزِ کارگر این است که تجربه می کند. وقتی فردایش را در امروزِ پیشکسوتانش می بیند، چه توقعی می شود از او داشت؟ مسئولان که می خواهند کشور آباد شود، اول وظیفه خود را در آبادانی زندگی کارگر انجام دهد بعد دوبرابر توقع داشته باشند. مطمئن باشند که سه برابر پاسخ خواهند گرفت. کارگران قدرشناس اند. حق نمک را با نان و نمک می دهند. امتحان کنند مدیران و بزرگواران. قطعا سود خواهند کرد....

ب / شماره 5016/ سه شنبه، 12 اردیبهشت ۱۴۰۲ / صفحه 3 /

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020212.pdf

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۴۰۲ساعت 12:16  توسط غلامرضا بنی اسدی  |