امثال و حکم در ادبیات ما جایگاه ویژه دارد. هر حکایت کلاس درسی است. فقط نباید خواند بلکه باید فهم کرد و از آن درس گرفت. حتی می توان امثال و حکم را زبانِ رفتاری مردمان این دیار دانست. زبانی که شرح ما وقع می کند بدون این که بخواهد مستقیم سخن بگوید. به تامل برمی انگیزاند بدون این که در کلامش چیزی باشد که کسی را بیازارد. این حکایت را بخوانید لطفا؛"کشاورزی يک مزرعه بزرگ گندم داشت. زمين حاصلخيزی که گندم آن زبانزد خاص و عام بود. هنگام برداشت محصول بود. شبی از شب‌ها روباهی وارد گندم‌زار شد و بخش کوچکی از مزرعه را لگدمال کرد و به پيرمرد کمی ضرر زد. پيرمرد کينه روباه را به دل گرفت. بعد از چند روز روباه را به دام انداخت و تصميم گرفت از حيوان انتقام بگيرد. مقداری پوشال را به روغن آغشته کرده، به دم روباه بست و آتش زد. روباه شعله‌ور در مزرعه به اين‌طرف و آن‌طرف می‌دويد و کشاورز بخت برگشته هم به دنبالش. در اين تعقيب و گريز، گندم‌زار به خاکستر تبديل شد." یک بار دیگر هم بخوانید لطفا! نتیجه روشن است. بدون این که زخمی در روح مان بنشیند پیام را می گیریم و نسبت به عواقبِ کینه ورزی آگاه می شویم. خوبیِ زبانِ حکایت در همین "غیرِ مستقیم" بودن آن است. در این که حرف خود را به صریح ترین شکل ادا می کند بی آن که مستقیم در ذهنی سوهان کشد. پیام این درس را هم همه می گیریم؛" وقتی کينه به دل گرفته و به دنبال انتقام هستيم، بايد بدانيم آتش اين انتقام، دامن خودمان را هم خواهد گرفت." پس برای دور کردنِ آتش از دامن، باید دلِ مان را از کینه بشوییم. نگذاریم بد دلی و آلوده نگاهی، فرصت خوب دیدن را از ما بگیرد و دل مان را کدر کند. ما که از خداوند علی اعلا می خواهیم از ما بگذرد، خود هم باید گذشت را یاد بگیریم. بگذاریم و بگذریم. گذشت فضیلتی است که اگر در جامعه جاری باشد، قهر و کینه،ریشه اش خواهد خشکید. همدیگر را هم ببخشیم و هم فراموش کنیم که چه کردیم. آنچه نباید فراموش کرد به گاه بخشش و حتی نباید بخشید در روابط با ممالک دشمن است که به توطئه و بدخواهی برای ملت ما "عادت" کرده اند. اینان را تا از این اعتیاد دست نشسته اند، باید هوشیارانه مراقبت کرد. بخشش برای زمانی است که از عادت زشت خود برای همیشه دست بردارند فراموشی هم زمانی شایسته است که گذشته بدِ خد را با خوبیِ مضاعف جبران کنند.

ب / شماره 5014/ یکشنبه، 10 اردیبهشت ۱۴۰۲ / صفحه 3 /

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020210.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM