رمضان الکریم به آخر آمد و اولین ماه بهار نیز هم. اما ما باید از هر پایان، راهی به سوی آغاز بسازیم. تحول خواهی که رسم ایمانی است چنین اقتضا می‌کند. به گمانِ من، دعای "حول حالنا الی احسن الحال" فقط خاصِ لحظه تحویل سال نیست بلکه "رمزواژه"‌ای است برای هر آغاز. به این نکته ظریف، و مضمون دعا توجه کنیم آن را در اندازه سندِ تحول خواهی انسان، مهم و راهبردی خواهیم یافت. تکلیفی خواهیم دید برای خود که "حرکت" را به عنوان پیش‌نیاز پیشرفت بپذیریم. در این مسیر هم هر روز، با هدف بهتر شدن و بهتر رفتار کردن و بهتر خواستن برای همه، خواهیم کوشید. ما به زیبا خواهی، نیک رفتاری، به عنوان یک فضیلت اخلاقی نیاز داریم. اگر می‌خواهیم حال و روز خودما خوب باشد، اگر جامعه را بر مدار بهتر شدن می‌خواهیم، اگر کشور مان را روز به روز عزیزتر می‌پسندیم باید به بهتر شدن هر روزه‌مان عادت کنیم. به ویژه اگر قصد خیرخواهی داریم باید به شیوه "مُحسنین" رفتار کنیم. همان‌ها که کارِ خوب را به خوب‌ترین شیوه ممکن انجام می‌دهند. نتیجه هم می‌گیرند. ما حق نداریم ولو با نیت خیر، دست به کاری بزنیم که هم خود آن "شر" باشد و هم شرهای زیاد از آن برخیزد. زخم را با مرهم می‌بندند کسی دستِ زخمی را با اسید نمی‌شوید. آن که برای تاراندن مگس از روی صورتِ اربابش، سنگ برداشت، "خاله خرسه" بود. اصحاب عقلانیت و معرفت به سیره معصومین، کار خوب را به بهترین شکل انجام می‌دهند. امر به معروف دقیقا همین است. این که در دعوت به معروف هم از بهترین شیوه استفاده کنیم. اذان، بهترین دعوتنامه است به نماز. تک تک واژه‌هایش پر از خیر است و خیرخواهی. کسی که اذان بیدارش نکند، صدای ما به بیداریش نخواهد کشاند حتی اگر خوابش را هم برآشوبد. این را به زیبایی در فیلم سینمایی "غریب" می‌بینیم. چیزی که کلیپ شده و در فضای مجازی به گستردگی بازنشر می‌شود. آنجا که رزمنده‌ای با سر و صدای بلند دیگران را برای نماز صبح بیدار می‌کند اما ازسوی شهید محمد بروجردی مورد توبیخ قرار می‌گیرد. او به اعتراض می‌گوید پس امر به معروف چه می‌شود. جوابش را از محمد چنین می‌گیرد که او را به بانگ زیبای اذان توجه می‌دهد که؛ امر به معروف یعنی همین. یعنی حی علی خیرالعمل. نمی‌شود به خیر‌العمل خواند با رفتاری که از جنس خیرالعمل نیست. نماز را، روزه را باید به زیباترین شیوه اقامه کرد تا جامعه به خیر و صلاح قیام کند. تا مردم در اصلاح خویش به سبک "فاستبقوا الخیرات" از هم پیشی بگیرند. حول حالنا الی احسن ‌الحال هم یعنی همین. یعنی به سبک اذان مردم را به نماز خواندن. یعنی با اخلاق خوشِ روزه داری، جوری رفتار کنیم که حال مخاطب‌مان خیلی بهتر شود از روزهایی که روزه نیستیم. یعنی در پایان رمضان در ساحتِ اخلاق و معرفت، به کلاسی بالاتر برویم. کافر هم اگر تحولی چنین در ما ببیند مسلمان می‌شود چه رسد مسلمانانی که از بدرفتاری ما از دین - که ما را مدعیان آن پنداشته‌اند - دور شده‌اند. حرف آخر این که خود را بسازیم. جهان هم ساخته می‌شود. برای این خود سازی، بر مدار "حول حالنا الی احسن الحال" به آغاز سلام کنیم.

جمهوری اسلامی / شمـاره ۱۲۵۱۶ / پنجشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۲ / صفحه 3 / خبر

https://jepress.ir/?newsid=304129

https://jepress.ir/archive/pdf/1402/01/31/3.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM