وعده‌ها همه ثبت شده است. هم در ذهن مردم و هم در صفحات رسانه‌های گوناگون. آنچه وعده دادند و بر ترازو گذاشتند تا کفه دیگرش، رای بگیرند، همه ثبت است. به ویژه حضراتی که وعده‌های اقتصادی و معیشتی می‌دادند. ما را همه در یاد مانده است. در یاد هم غبار بگیرد در فضای رسانه‌ای، نو به نو، یادآوری می‌شود. آن هم با صدا و تصویر خودتان. حالا هم می‌بینیم که یکان به یکان آن قول‌ها – که خودتان صادق می‌دانستید و خود را صادق‌الوعد می‌خواندید - دارد یادآوری می‌شود. ناراحت نشوید از این یادآوری. آن را تذکر بدانید از بابِ "فذکر ان الذکری تنفع المومنین" هم شما مومن‌اید و هم مردم جامعه. این یادآوری‌ها نفعش به هردو می‌رسد. بی‌عصبانیت و منتسب کردن یادآوران به این گروه و آن جریان، مدام در یاد داشته باشید که چه گفته‌اید. قدردان یادآوران هم باشید و از منتقدان نیز هم. مگر خود شمایان نبودید که دولت‌های گذشته را می‌نواختید؟ مگر مشکلات را به بی‌عرضگی و فقر مدیریت آنان، ربط نمی‌دادید؟ بگذارید با همان زبان - که با گذشتگان سخن می‌کردید - با شما سخن بگویند. حتما این حدیث مجتبوی را خوانده‌اید پیش از این که: "صاحِبِ النّاسَ مِثلَ ما تُحِبُّ ان یصاحِبوکَ بهِ؛ با مردم آن گونه رفتار کن که دوست ‌داری با تو رفتار کنند." پس زمانی که چنان می‌گفتید، می‌بایست انتظار داشته باشید که به فصل مسئولیت، چنین بشنوید. وعده‌های انتخاباتی مثل شرطِ ضمن عقد، لازم‌الوفاست. جامعه هم این را مطالبه می‌کند. امام مجتبی(ع) به زیبایی تبیین می‌کنند این واقعیت را که؛ "المسئول حر حتی یعد، ومسترق المسئول حتی ینجز؛ انسان تا وعده نداده، آزاد است، اما وقتی وعده می‌دهد، زیر بار مسئولیت می‌رود و تا به وعده‌هایش عمل نکند، رها نخواهد شد." حال چگونه توقع دارید مردم، فراموشی بگیرند و تحقق وعده‌های خودتان را از شما نخواهند؟ باید بخواهند آن هم بدون لکنت زبان. همه دولتیان و کارگزاران حکومتی هم باید جواب عملی داشته باشند آن هم بدون عصبانیت. باروی باز بشنوند حتی تندترین حق گفته‌ها را و با همه توان کار کنند تا مشکلات رفع شود. حضرتِ آقای رئیس‌ جمهور هم 7هزار صفحه برنامه‌ای که داشتند را باید سطر به سطر، عملیاتی کند تا نتایج‌اش را نه در تماشای "قطار" که در "قرار" و بر سفره خود ببینیم. هر موفقیتی که در زندگی مردم آثارش رویت نشود، با عدم توفیق – چندان - فرقی ندارد. قدرت و اقتدار هم در سفره مردم باید دیده شود. سفره که آباد شد، فکر هم برای کار بیشتر و همراهی نمایان‌تر، آزاد می‌شود. حرفِ آخر، به جای هر کار دیگر، کار کنیم و کار کنند مسئولان. درس بگیریم از امام دوم که اولین تکلیف مسئولیت کار است؛ "لَقَضاءُ حاجَهِ اخ لی فِی‌الله احَبُّ مِنْ اعْتِکافِ شَهْر؛ برآوردن حاجت و رفع مشکل دوست و برادرم، از یک ماه اعتکاف، در مسجد، بهتر و محبوب‌تر است." پس همه زمانِ‌تان را بگذارید برای رفع مشکل مردم. این سیره حسنی را در پیش گیرید تا نتایج حُسنِ تدبیرتان را خلقی ببینند و استمرارش را به دعا از خالق علیم و بصیر بخواهند.

جمهوری اسلامی / شمـاره ۱۲۵۰۶ / پنجشنبه 17 فروردین 1402 / صفحه 3 / خبر

https://jepress.ir/?newsid=303233

http://jepress.ir/archive/pdf/1402/01/17/3.pdf

اقتصاد نیوز / https://www.eghtesadnews.com/fa/tiny/news-565384

افتوخبر / https://aftokhabar.ir/News/85854/

مردم سالاری آنلاین / https://www.mardomsalari.ir/news/193176/

صاحب خبران / https://sahebkhabar.ir/news/59528787/

روز نو / https://roozno.com/fa/news/562444/

عرشه آنلاین / https://www.arshehonline.com/fa/tiny/news-80565

قطره / دنیای اقتصاد / خبر فارسی / ویستا / و.....

Powered By
  BLOGFA.COM