|
سامان یافتن و به مقصد رسیدن، سهم کسانی است که نگاه اجتماعی دارند. دست هم را می گیرند و با هم به مقصد می رسند. با هم و برای هم هستند. ما اا به جایی نمی رسیم. دلیلش این است که همه فقط به فکر خودمان هستیم. همین است که کارها به سامان نمی رسد. اگر تغییر رفتار بدهیم و همه به فکر همدیگر باشیم، مطمئن باشیم همه چیز درست می شود. می شود تحول که تبدیل به احس الحال را هم می تواند در پی داشته باشد. فکر می کنم تغییر رفتاری چنین را بشود دریافتی جامعه پرداز و انسان ساز دانست از آیه شریفه «ان ا... لایغیر ما بقوم حتی یغیر ما به انفسهم». تا تغییر رفتار ندهیم، تا بردارهای حرکتی تغییر مسیر ندهد، وضع همین خواهد بود که هست.وضع مطلوب، روزی مردمانی است که روزهای خود را با تغییر آغاز می کنند. سال نو ، می تواند بهنگام ترین زمان برای تغییر در مسیر اصلاح باشد؛ اصلاحی که ما را از فردنگری، منفعت طلبی فردی و گروهی به کلان نگری و تلاش برای رسیدن به منافع ملی ارتقا دهد. آن وقت نه تنها کشور به توسعه خواهد رسید که یکان به یکان ما هم موفقیت را در زندگی، رفیق هر لحظه مان خواهیم دید. چیزی که به تنهایی دنبالش می گردیم و دست وپای دیگران را هم لگد می کنیم اما به نتیجه نمی رسیم. به عنوان رهاورد تلاش همراه مان در دسترس قرار خواهد گرفت. تنها روی و تنها خوری به جایی نمی رسد. این را آموخته ایم حتی گاهی دست در جیب این و آن هم می بریم و حتی به خلاف و اختلاس، بیت المال را به مال البیت تبدیل می کنیم اما بازهم به آنچه می خواهیم، نمی رسیم. دریغا که این «نرسیدن» را مدام تکرار می کنیم و خالی دست و دلمان را تجربه ای هزارباره می کنیم و باز هم درس نمی گیریم! این می شود که دیگران ما را به عنوان عبرت خواهند خواند. این هم درس روزگار است که هرکس، هر قومی، از تجربیات، عبرت نگیرند، خود به «عبرت» دیگران بدل خواهند شد. سال، نو شد. ماه نو هم از نیمه گذشت. رمضان الکریم هم دارد به نیمه می رسد. ما خود را در آغاز مبارک راه همگرایی قرار دهیم. تحول را به عنوان ضرورتی راهبردی در نظر گیریم و پی بهترین احوال بکوشیم. این احسن خواهی فقط به دعا ساز نخواهد آمد که باید سازوکار تحقق آن را به رفتار هم پی گرفت. کشوربهتر، شهر بهتر، زندگی بهتر به تحول نیاز دارد. رفع همه نیاز ها هم توجه به این نیاز را می طلبد...... ب / شماره 4996 / چهارشنبه، 16 فروردین / صفحه 3 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14020116.pdf
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم فروردین ۱۴۰۲ساعت 12:49  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|