|
سلام، سلامتی می آورد. این را از بس از زبان های مختلف شنیده ایم به عنوان یک ضرب المثل در ذهن ما نقش بسته است. خود ما هم بارها و بارها این را به دیگران، یادآور شده ایم. تجربه هم ثابت کرده است که توسعه سلام به توسعه سلامتی کمک می کند. منتها سلامی که جانمایه اش سلامت خواهی برای افراد باشد. رایحه بهشتی مهربانی داشته باشد. اگر بوی طمع و نیاز داشته باشد، می شود مثل دیگر ابزار. گاه شکل تملق هم می گیرد و چنین که شد، هزار بار هم تکرار شود، نتیجه ای ندارد. یادم هست چندی پیش در فضای مجازی، حقیقتی ناب را در خاطره یک شهروند خواندم که نوشته بود؛" سال های پیش، در محلّهی ما یک گاریچی بود که نفت میفروخت و به او عمو نفتی میگفتند. یک روز مرا دید و گفت: سلام. ببخشید خانهتان را گازکشی کردهاید!؟ گفتم: بله! گفت: پس درست فهمیدم. گفتم چه را؟ گفت: دمای رفتار و طعم سلام هایت را. چون رفتارت سرد شده و سلامهایت تغییر کرده است! من تعجب کردم، گفتم: یعنی چه !؟ گفت: قبل از اینکه خانهات گازکشی شود، خوب مرا تحویل میگرفتی، حالم را میپرسیدی. دستم را به گرمی می فشردی. نگران این هم نبودی که بوی نفت بگیردد دستت. اما چند وقتی شده است عوض شده ای. این را هم گفت که تو آن روز ها تنها نبودی، الان هم نیستی، همه اهل محل همینطور بودند. هرکس خانهاش گازکشی میشود، دیگر سلام علیک او تغییر میکند. عمو نفتی این را گفت و دستی تکان داد و رفت. من اما از آن لحظه، فهمیدم سی سال سلامم بوی نفت میداده. عوض اینکه بوی انسانیت و اخلاقیات بدهد. سی سال او را با اخلاق خوب تحويل گرفتم. خیال میکردم اخلاقم خوب است. ولی حالا که خانه را گازکشی کردم ناخودآگاه فکر کردم نیازی نیست به او سلام کنم. اگر هم بر حسب اتفاق و رو در رو شدن سلامی هم رد و بدل شد، گرمی دیروزرا نداشت." این همه فقط قصه آن شهروند نبود. حکایتی است که تکرار می شود در رفتار ما. تا نیاز داریم، گرما از حروف سلام مان می تراود اما احساس بی نیازی که می آید، با خود زمستان می آورد در رفتار ما حتی اگر وسط چله تابستان باشد. یادمان باشد، سلام مان نفتی نباشد و بوی نیاز ندهد. اگر می خواهیم سلامتی بیاورد، سلام خود باید از سلامت اخلاق و گستره محبت و عمق معرفت برخیزد. به سلام هایی از این دست محتاجیم که در های بسته را بگشاید و عطر سلامت بپراکند..... ب / شماره 4878 / چهار شنبه، 4 آبان ۱۴۰۱ / صفحه 3 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14010804.pdf
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم آبان ۱۴۰۱ساعت 10:24  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|