یکی می گفت، ما چنان با اضطراب به فردا می اندیشیم که امروز مان را هم خراب می کند! حکتی در کلامش بود که آدم را به فکر وامی داشت. واقعا بسیاری از ما ساعت ها به کلماتی فکر می کنند که هرگز برزبان نخواهد آمد و در غم و اندوه روز های نیامده و مصائب ایجاد نشده می نشینند که هیچ دستی نمی تواند بلندشان کند. واقعیت این است که راه را اشتباه می رویم که این قدر اضطراب ما را به در و دیوار می کوبد. در تجزیه و تحلیل شرایط دچار خطا می شویم که چون به ترکیب می رسد، امان مان را می برد. اگر چشم از خود برگیریم و اهل معنا را ببینیم خواهیم دید حتی وقتی در کنار ما، در کانون بحران هم ایستاده اند، در اوج آرامش اند. قرار دارند. بی تابی نمی تواند لرزه در ارکان وجودشان بیاندازد. انگار به فهمی از حضور حضرت ابراهیم(ع) در آتش رسیده اند که گلستان را می توانند زندگی کنند. اینان کلاس درسند. باید آرامش را از آنان کپی کرد و در زندگی خود و دیگران به اشتراک گذاشت. تمرین از این دست نوشته می تواند زندگی ما را هم خوب کند. مگر نه این که نوشتن از روی سرمشق، مشق نوشته های ما را هم زیبا می کند؟ بپرسیم و نسخه ای که می گویند را به عمل، بپیچیم تا نتیجه اش را ببینیم. یادم هست چندی پیش، جایی خواندم که فردی- شاید چون مای بحران زده- از بزرگی پرسید راز همیشه شاد بودنت چیست؟ آن اهل معرفت هم کریمانه بایستگی های ماجرا را در اختیارش گذاشت و گفت:" دل بر انچه نمی ماند نمی بندم" پس وقتی از دست برود، به بحران نمی خورد چه از قبل خود را برای چنین روزی آماده کرده است و روزگارش، سیاه نمی شود. آن بزرگ دومین راز را هم چنین گفت که: "فردا یک راز است نگرانش نیستم" چه راز به وقت خود گشوده خواهد شد. چرا باید غصه قصه ای را خورد که هنوز نوشته نشده است؟. این را هم در ادامه افزود که؛ "دیروز یک خاطره بود حسرتش را نمی خورم" بخوریم هم دردی دوا نمی شود که درد هم روی درد اضافه می کند. کم نیستند کسانی که امروز و فردای خود را در حسرت دیروز، فنا می کنند. آیدی هم ندارند. عاقل می گذرد از حسرت نشینیی چنین خسارت بار بلکه به امروز خود می پردازد و برای موفقیت، لحظه ای را هم فروگذار نمی کند. امروز را از ثروتی راکد به سرمایه ای زایا تبدیل کنیم تا نتیجه اش را تکثیر خوبی ها در زندگی باشد.

ب / شماره 4747 /  سه شنبه 20 اردیبهشت ۱۴۰۱ / صفحه 3 /

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14010220.pdf

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم اردیبهشت ۱۴۰۱ساعت 13:13  توسط غلامرضا بنی اسدی  |