|
آدم هر چقدر هم که بزرگ شود برای پدر و مادرش، بچه است. خودش هم که بچه داشته باشد باز برای پدر و مادرش بچه است. از این طرف حتی اگر خود آدمی پدر بزرگ هم بشود باز نگاهش به پدر یک چیز دیگر است. نگاه به مادر یک چیز دیگر است حتی اگر خوش هم مادر بزرگ شود. این رابطه یک جای دیگر و فقط هم یک جای دیگر قابل باز تعریف است؛ در نسبت ما به معلم. هرچه هم درس بخوانیم و رتبه کسب کنیم باز در برابر معلمان خود، سر به تعظیم فرو می آوریم. حس همان دانش آموز را داریم که چند دهه پیش در کلاس شان آب، بابا می خواندیم. راستی هم چه حلاوتی داشت وقتی یاد می گرفتیم از معلم الفبا را، بابا آب داد را، بابا نان داد را. کیف می کردیم وقتی معلم مشق های مان را امضا می کرد. بهترین جایزه برای ما همان صد آفرین هایی بود که می نوشت. دلهره دیکته ای که می نوشتیم و معلم صحیح می کرد حالا به خاطراتی تبدیل شده است که اگر خود بخواهیم نمره بدهیم کمتر از 20 نخواهیم داد. 20 نمره یاد معلم است. من با گذشت نیم قرن از زندگی ام هنوز با شنیدن صدای معلمم پر از حس دانش آموزی می شوم. من همه معلمان دبستانم را پیدا کرده ام. به شنیدن صدای بعضی از آن ها نه جوان که نوجوان و کودک می شوم. لذت می برم از شنیدن صدای "ملک محمد آرون" و "لال محمد رحیمی". کیف می کنم با خاطرات "علی هامونی" و علی ابریشمی" حالم خوش می شود وقتی به یاد "کنیز ثامن " و زهرا ثامن " می افتم. همه اسم هایی که برایم مقدس است. همه خاطراتی که برایم مطهر است در روستای نوغاب افضل آباد از توابع بخش مرکزی بیرجند به خط زمان و تقیدر الهی تحریر شد. به علاوه دواسم صاحب احترام دیگر؛ غلامرضا سیمبر( مطهریان) و محمد علی خراشادیزاده که در دبستان جوادیه دانش آموزشان بودم. مقاطع مختلف دانشگاه را هم که گذرانده ام باز عظمت آنان را در نگاهم روز افزون می کند. این را به آقای آرون هم گفتم- همین چند روز پیش- که پرسید چه خوانده ای و امروز چه باید صدایت بزنیم. گفتم همیشه شاگردتان هستم و هیچ عنوانی به اندازه دانش آموز برایم حرمت افزا نمی شود. من همیشه همان دانش آموز ابتدایی همه معلمان هستم. هنوز الفبا را بهترین درس می دانم و با آن مرد که در باران آمد، زلالی آب را احساس می کنم. همه معلم ها برای من نماد همان مردی هستند که درباران می آید تا کویر جان ها را تازه و مهیای رویش کند. معلم ها، همه معلم ها حتی کسانی که امروز معلم شده اند برایم عظمتی چنین دارند. بزرگ است مقام معلم. پر برکت است نام معلم. پر برکت و سعادت باد روز گارشان. آمین! ب / شماره 4743 / پنجشنبه 15 اردیبهشت ۱۴۰۱ / صفحه 3 / http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14010215.pdf
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم اردیبهشت ۱۴۰۱ساعت 14:0  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|