این روزها که شهر را در تکاپو برای دلپذیرترشدن می بینیم، بر سر شوق می آیم. دیگران را هم می بینیم که به این شهرتکانی و زیباسازی به دیده احترام می نگرند. این خیلی خوب است. باید هم چنین باشد و کوشش ها در این راستا سامان یابد که به بایستگی کلان و ماندگار برسیم. یعنی شهر بشود محیطی امن تمام ساحتی برای زندگی. امن هم فقط معنای امنیتی و انتظامی ندارد، بلکه در کنار آن باید سازه های شهری هم ساختاری آرامش آفرین داشته باشند.ساختمان سازی ها و هماهنگی هر منطقه باید رونق افزای آرامش باشد برای مردم. به دیگر عبارت، هر منطقه متناسب با بافت تاریخی و فرهنگی و اجتماعی خود هویتی پویا بیابد و ظریفت آرامش بخش در آن مدام در حال افزایش باشد. این در برنامه ریزی های کلان باید توجه شود و در کوتاه و میان مدت هم باید طرح هایی داشت که زنده بودن شهر را معنایی شایسته باشد.زیباسازی و رنگ ازجمله مؤلفه هایی است که می تواند در کوتاه مدت به تولید این کالای قیمتی کمک کند. آنچه امروزه می بینیم، (بدون تلاش های شهرتکانی و زیبا آرایی های دم عید) زمختی سازه ها و سرد و سخت بودن رنگ هاست. از هماهنگی خبری نیست و به اندازه یک لایه رنگ هم برای زیبایی و توسعه آرامش در شهر کار نکرده ایم.شهر بی رنگ، وادی بی روح است. روح هم که نباشد، از کالبدی بی جان نمی توان انتظار معجزه داشت. چقدر خوب است که زیباسازی های فصلی، پی نوشت دائمی هم داشته باشد در نظام شهرسازی. یعنی برسیم به جایی که نونوارکردن شهر در آستانه عید مثل خرید کت وشلوار عید برای کسانی باشد که در طول سال هم مرتب می پوشند و مرتب زندگی می کنند، والا اگر نوپوشی فقط برای نوروز باشد، چندان سامانی به زندگی نخواهد داد.باری نوروز را در پیش داریم که میهمانان امام رضا(ع) بعد از نزدیک به سه سال به مشهد خواهند آمد و حق است که همه جوره شهر را بیاراییم، اما برای زیبایی دائمی هم باید خلاقیت به خرج دهیم و برنامه های کلان داشته باشیم. شهرسازان و شهرداران به این مهم باید توجهی برنامه مند داشته باشند تا در مناسبت ها مردم به عنوان «شهریاران» کار را کامل کنند. ان شاءا...

شهرآرا / شماره 3627 / یکشنبه، 22 اسفند ۱۴۰۰  / صفحه آخر / نگاه هشتم

https://shahraranews.ir/fa/publication/content/12724/345940

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم اسفند ۱۴۰۰ساعت 12:25  توسط غلامرضا بنی اسدی  |