نهضتی که با اذان شروع شود نمی تواند جز اقامه نماز در جامعه هدفی داشته باشد و با اقامه نماز است که فحشا و منکر از جامعه پاک می شود. این را در پاسخ به پرسش جوانی گفتم که پندارش این بود که حضرت مهدی علیه السلام در انقلاب خود جز به زبان شمشیر سخن نخواهد گفت. این پندار بر اساس شنیده ها در ذهنش محکم شده بود، برایش سخت بود از پندارهای گذشته اش دست بشوید و با نگاهی نو به «ظهور» بنگرد که قرار است جان ها را و جهان را نو کند. گفتمش؛ هیچ دیده ای دست موذن، تیغ و درفش باشد؟ امام هم با اذان، نهضت خود را آغاز می کند از کنار خانه کعبه، پس هدف او اقامه نماز زندگی و پاک کردن جامعه از غیر خداست. این البته به معنای برخورد نکردن با زشتی ها و زشت ها، با پلشتی ها و پلشت ها نیست چه هر باغبانی که گل را و درخت را و گیاه را بیشتر دوست دارد، بیشتر به وجین علف های هرز اهتمام می ورزد و امام زمان نیز زمین را پاک از زمینه های بدی می خواهد و از بدها نیز هم. امام می آید تا بسترهای نازیبایی را از میان ببرد و علت های فساد را نابود کند، حالا معلول های فاسد هم اگر اصلاح پذیر نباشند، نابود خواهند شد. امام طبیب جامعه است. مگر طبیب می تواند نسبت به سرنوشت بیمارش بی تفاوت باشد؟ مگر قسم نخورده اند پزشکان که بی چشم داشت، مراقب سلامت مردم باشند و در برابر بیماری ها از آنان حمایت کنند و حتی برای رسیدن به شیرینی سلامت، شربت تلخ در کامشان بریزند و برای رفع بیماری تیغ جراحی در بدنشان فرو کنند؟ خب امام، هم مهربان تر از طبیب است و هم نسبت به جامعه وظیفه ای الهی- انسانی دارد، پس باید از همه ظرفیت های اصلاحی برای جامعه بهره گیرد، حتی اگر کار به عمل جراحی کشیده شود!

امام زمان که نام مبارکش، هم نام حضرت رسول اکرم(ص) و کنیه اش نیز همانند آن بزرگ است، وظیفه و رسالتی نیز چونان او دارد و هدفش هم لاجرم به کمال رساندن اخلاق در جامعه بشری خواهد بود تا آن جا که مرزهای قانون هم به پایان برسد، مرزهای اخلاق امتداد یابد و آدمی را جز از انجام زیبایی ها، پرهیز دهد. در جامعه ای که اخلاق به کمال برسد، فرصتی برای علف های هرز و زشت کرداران نخواهد بود و روشن است که رسیدن به چنین جامعه ای صد البته هزینه های فراوانی دارد که باید آن را پرداخت. برای جامعه ای که یک زن تنها بتواند بی هراس از حرامیان از شرق تا غرب عالم را بپیماید، باید بستر حرام اندیشی و حرامیان را از میان برداشت. برای این که زنان بتوانند فتوا دهند و نظریه پردازی کنند باید موانع تحصیل در همه اشکال آن رفع شود. برای این که استعداد همگان بر مبنای عدالت به منصه ظهور رسد باید سدها از سر را ه ها برداشته شود و این همه هزینه دارد و باید آن را پرداخت حتی اگر شده با تیغ!

باید هزینه ها را پرداخت و راه ها را رفت تا رسیدن به جامعه ای که از نماز سرشار باشد. جامعه ای که زیبایی ها در افزایش باشد، جامعه ای که عدالت حاکم باشد و نماز اقامه شود به امامت مردی که معنای نماز است...

و دعا کنیم برای آن روز، آن جمعه مقدس و فرصت تنفس در هوای دولت یار، دعا کنیم.

درباره وبلاگ

منوی اصلی

آرشیو مطالب

پیوندها