|
پرورش را باید جدی گرفت، حتی بیشتر و پیشتر از آموزش. انسان از همان شروع تولد و زمانی که توان آموزش ندارد، ظرفیت پرورشی و تربیتپذیری دارد. درست در همین زمان است که ساختمان تربیتی او ساخته میشود و قد میکشد، بنابراین میتوان به این نظر رسید که تربیت، حیاتیترین موضوعی است که با آن مواجهیم و مهمتر از مواجهه، بدان نیاز داریم. خدا بیامرزد حضرت استاد صفاییحائری را که به این موضوع توجه میکرد و توجه میداد، چنان که در صفحه44 کتاب ارجمند «مسئولیتوسازندگی» تصریح میکند: «مسئله تربیت و سازندگى، بزرگترین مسئولیت ما در این قرن وحشى است. این اولین مسئله است، زیرا هر بقالى، بنایى، نجارى، طبیبى و مهندسى، باید قبلا تربیت شود و نهتنها تربیت که مربى دیگران هم باشد.» بدون تربیت، اگر همه افراد آموزشهای سخت ببینند، باز بهآسانی زندگی را خواهند باخت و زندگی دیگران را نیز نابود خواهند کرد. مگر کم جفا دیده است عالم و آدم از آموزشدیدگان تربیتنشده؟ شهرآرا / شماره 3451 / شنبه ۱۶ مرداد ۱۴۰۰ / صفحه آخر / نگاه هشتم https://shahraranews.ir/fa/publication/content/11946/330459
+ نوشته شده در شنبه شانزدهم مرداد ۱۴۰۰ساعت 12:37  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|