«شما قضاوت کن؛ این کاندیدایی که من میگم، بهتره یا این آقایی که ایشون میگه؟» با حرارت میپرسید و این هُرم کلامش از حرارتی بود که پیش از این در بحث با فرد دیگری ایجاد شده بود که ازقضا خویشاوند خودش هم بود. با آرامش گفتم که شأن قضاوت ندارم اما با حفظ احترام هر دو نامزد محترم، معتقدم این روزها میگذرد و رعایت حرمت خویشاوندی، خیلی بهتر و واجبتر است. این نکته را هم اضافه کردم که رأی بدهیم، دیگران را هم به رأی دادن، تشویق کنیم. بحث هم بکنیم اما کار به مجادله نکشد. آنان را -که حالا آرامتر شده بودند- به کلام مولا امامرضا(ع) توجه دادم که خطاب به جناب عبدالعظیم حسنی، خواسته بودند پیامشان را به پیروان اهلبیت(ع) برساند که از مجادله، دست بشویند.
فکر میکنم اگر ما به همین کلام، التزام عملی داشته باشیم، رقابتهای انتخاباتی، شکوه و عقلانیت افزونتری خواهد یافت؛ بهویژه اگر خود نامزدهای محترم هم حرمت کلام و مناظره را با بیان نظریات و رعایت حدومرزهای اخلاقی، نگه دارند.
نباید بگذاریم که رقابتها، رفاقتکش بشود؛ چه رسد که خویشاوندان و اعضای یک خانواده را دربرابر هم قرار دهد. همانگونه که رهبر فرزانه انقلاب و خردمندان دلسوز بر آن تاکید میکنند، به همین دلیل است که افتادن رقابتها به ورطه قطبیسازی، فرصتهای برادری را از بین میبرد. مگر کم تجربه کردهایم در سالهای پیش که بسیاری از برادریها بریده شد بهخاطر تندگوییهای زمان رقابت که به قطبی شدن انجامید و هرکس قطب مخالف را دشمن گرفت؟
یادمان هست، یادمان هم بماند که عرصه رقابت را باید اخلاقی مدیریت کنیم و مراقب روابط خویشاوندی باشیم. یادم هست اول همین فصل رقابت، بندهخدایی پستی گذاشته بود که سیاستمداران بهخاطر ما، روی درهم ترش نمیکنند، ما هم روزگار هم را تلخ نکنیم. پرتامل یافتم این نگاه را و بعد که این دو خویشاوند را به کار جدل یافتم، برایشان گفتم که مراقب خویشاوندی خود باشند. این کار خیلی مهمتر از آن است که الف پرچمدار شود یا ب. همه، فرزند ایرانند اما خویشاوندان، به صلهرحم امر شدهاند و فردای درد و رنج قرار است کنار هم باشند، پس هوشمندانهتر رقابت کنیم تا جا برای رفاقت، تنگ نشود.
شهرآرا / شماره 3408 / دوشنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۰ / صفحه آخر / نگاه هشتم
https://shahraranews.ir/fa/publication/content/11603/326777
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم خرداد ۱۴۰۰ساعت 12:39 توسط غلامرضا بنی اسدی
|
