غربتِ نگاه امام رضا(ع) در رفتارِ ما؛
تهمت، گناه کبیره است. هرکس بدان زبان باز کند باید برای روزی مهیا باشد که آتش به سویش آغوش باز می کند. این هم فقط در حوزه فردی نیست بلکه دامنه آتش به وسعت تاثیر گذاری کلام گوینده، دامن خود را باز خواهد کرد. این سخن امام رضا علیه السلام است که به نقل از پدران بزرگوار خویش، از قول پیامبر اکرم (ص) می فرماید:"کسی که به مرد یا زن مؤمنی تهمت زده، نسبتی ناروا یا چیزی که در او نیست به او نسبت دهد، خداوند متعال در روز قیامت او را بر کوهی از آتش نگاه خواهد داشت تا از عهده آنچه به مؤمن نسبت داده بر آید، و روشن است که هیچ گاه از عهده این نسبت بر نخواهد آمد.(1)" کاش افرادی که بی حساب، زبان می گشایند به ناپرهیزی، سری به کتاب می زدند و زبان را در کام می کشیدند. این روز ها که رقابت های انتخاباتی دارد گرم و گرمتر می شود، باید احادیث رضوی را به تکرار خواند. به ویژه برای نامزد های محترم و هوادارانشان که عالمِ آل محمد، خطاب به جناب عبد العظیم حسنی، می‌فرماید: یَا عَبْدَ الْعَظِیمِ أَبْلِغْ عَنِّی أَوْلِیَائِیَ السَّلَامَ‏ وَ قُلْ‏ لَهُمْ‏ أَنْ‏ لَا یَجْعَلُوا لِلشَّیْطَانِ عَلَى أَنْفُسِهِمْ سَبِیلًا وَ مُرْهُمْ بِالصِّدْقِ فِی الْحَدِیثِ وَ أَدَاءِ الْأَمَانَةِ وَ مُرْهُمْ بِالسُّکُوتِ وَ تَرْکِ الْجِدَالِ فِیمَا لَا یَعْنِیهِمْ(2)؛ ای عبدالعظیم! سلام مرا به دوستان من برسان و به ایشان بگو که شیطان را در خودشان راه ندهند؛ و آنها را به راستگویی و اداء امانت امر کن و به آنها دستور بده که سکوت کنند و مجادله نکنند" اما سکوت نمی کنند- متاسفانه- بعضی ها. فراتر از این؛ مجادله را جایگزین مناظره می کنند بعضی ها. روشن است که به مقام رضا نخواهند رسید آنان که حدیث امام رضا را نادیده و ناشنیده انگارند. تلخ تر این که برخی ها می کوشند این بداخلاقی و بدزبانی را "محترم" هم بدانند و حریم شکنی ها را صاحب حرمت عرضه کنند. نه، نمی شود. هرجور هم روتوش کنیم، باز هم  نمی شود! نفرینِ امام رضا(ع) هم بدرقه راه تهمت زنندگان است؛ " فَإِنِّی آلَیْتُ عَلَى نَفْسِی أَنَّهُ مَنْ فَعَلَ ذَلِکَ وَ أَسْخَطَ وَلِیّاً مِنْ أَوْلِیَائِی دَعَوْتُ اللَّهَ لِیُعَذِّبَه‌‏؛ من نفرین می‌کنم به کسی که آبرو بریزد. تعهد کردم کسی که آبروی مومنی را بریزد، در دنیا به زندگی نکبتی گرفتار شود، "وَ کَانَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِین‏؛ و در آخرت هم جزو زیانکاران باشد".(3) باری، این کلام امام رضا(ع) است که به صریح ترین کلمات، ما را از تهمت و بدزبانی پرهیز می دهد. کاش با عمل به این کلام و پیمودن این منهج روشن، راه خود را به گونه ای انتخاب می کردیم که هم خودما را به سلامت برساند و هم جامعه را قرین صواب و بستر سعادت کند. این شدنی است اگر زبان در کام کشیم و حرمت همدیگر را رعایت کنیم.

پانوشت:
1. عیون اخبار الرضا (ع) /ج2/ ص 28/ باب 31/ حدیث 63
2. اختصاص مفید/247
3. همان

صبح امروز / شماره 952 / چهارشنبه ۱۹ خرداد ۱۴۰۰ / صفحه 2/ 

https://sobhe-emrooz.ir/download/81642/

Powered By
  BLOGFA.COM