مرز باریکی است میان عبادت و عبودیت. البته عبودیت، اعم است و به قول منطقیون، میان این دو، عموم و خصوص مطلق است. عبادت، جزئی از عبودیت است و ذیل آن تعریف می شود. عبودیت هم شامل عبادات است و هم دربرگیرنده رفتار ها. از این منظر است که صفات برجسته انسانی چون مواسات و ایثار و مردم داری و مروت و... در مکتب عبودیت، صاحب معنا می شود. سخن حضرت امام جعفر صادق(ع) هم در همین ساحت باید مورد خوانش و رفتار قرار گیرد که می فرمایند: من خالص الایمان، البر بالاخوان والسعی فی حوائجهم فی العسر و الیسر؛ نیکی به برادران دینی و تلاش و جدیت برای رفع مشکلات آنان در تمام زمینه ها و در هر شرایط، برخاسته از ایمان خالص است. (بحارالانوار، ج71، ص 317) امام در این منهج، ما را به کوشندگی در هر شرایط می خوانند و با یادآوری تکلیفی که نسبت به هم داریم ما را به جدیت داشتن برای رفع مشکلات فرا می خوانند. نغز نکته ای که اگر سرمشق رفتار ما بشود، مشقی که خواهیم نوشت، زیباتر خواهد شد و نتیجه آن در زندگی امن و آرام و مومنانه همه مان تجلی خواهد یافت. تاریک روز ها و تاریک روزی هایی که یقه ما را می گیرد و از "یسر" به "عسر" مان می کشاند، نتیجه فراموشی این سبک زندگی است. این که هر کداممان می کوشیم تا خود را بالا بکشیم و در این رهگذار هم دست و پای دیگران را لگد می کنیم و هم پا روی سر مردمان می گذاریم تا خود را به جایی که هدف گذاری کرده ایم برسانیم. خب، معلوم است اگر این رویه، مورد عمل افراد قرار گیرد، نه تنها مشکلی رفع نخواهد شد که شمار آنان روز افزون خواهد بود. جامعه گرفتار به این خود خواهی و پاگذارنده روی حقوق دیگران هم نسبتی با ایمان نخواهد داشت چه رسد به اخلاص در ایمان. فکر می کنم اگر مومنانه نگاه کنیم خواهیم دید که در برخی جوامع و برخی شرایط و برخی مدیریت ها، عملا خلاف جهات ایمان و این فرموده امام صادق تعیین مسیر می کنند. نتیجه هم به قاعده این می شود که میان مقصد و ایمان هم 180 درجه تفاوت مسیر است و هم هزاران فرسنگ فاصله. در روایتی دیگر از پیامبر بزرگوار(ص) نیز می خوانیم: خیرالناس انفعهم للناس؛ بهترین مردم سودمندترین ایشان به مردمان است. این بدان معناست که معیار در خوب و بد را می بایست در نفع و ضرر فرد به دیگران دید نه در سیاهه ای که برای منافع خود، نوشته ایم. نه حتی در منافع جناحی که در عرصه سیاست برخی بدان التزام و همت دارند. مردم را باید در نظر گرفت و با تنظیم رفتار برای افزایش منفعت برای مردم، ایمان خویش را خالص تر کرد. این روز ها که به فصل انتخاب می رسیم حتما به این نکته توجه داشته باشیم که بهترین مردم، پرفایده ترین شان برای مردمان است نه کسانی که ادعاهای بزرگ دارند اما در دعا هم نمی توانند بزرگ ببینند و رفع مشکل همه را در نظر داشته باشند. به رفع مشکلات مردم همت کنیم که پیامبر اکرم و امام صادق ما را به این راه و رسم خوانده اند.

ب / شماره 4488/  دوشنبه 17 خرداد ۱۴۰۰ / صفحه 3 /

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14000317.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM