|
پدر است، پدر! او را شان در کتاب خدا همتراز توحید است به آیات مکرر که احسان به والدین را در کنار شرک نورزیدن تصریح فرموده است.دسته بندی هم نکرده است پدر ها را که به این گروه چنان باید نگریست و این گروه را حرمت چنان باید نهاد. پدر است، پينه بسته باشد دست هايش، چنان که در روزگاران پيش بود، شيار باشد دست و صورتش چنان که به فصل کاشت و داشت و برداشت طعنه به زمين مي زد يا نرم باشد اين دست ها، مثل امروز، فرقي نمي کند، دست پدر، مستظهر به توصیه واجب الاحترام خداوند است، دست محبت است، دست معرفت است و دست پشت گرمي. چنان که وقتي گرماي آن را احساس مي کني، مي تواني در برابر دنيا بايستي، مي تواني بي هراس گام هايت را محکم برداري وقتي هم دست مي کشد به مهر بر گونه ات، طراوت و تازگي، بهار مي کند همه وسعتي را که دست کشيده است، حتي همه جانش را، پدر يک شکوه بشکوه است، يک زيبايي زيبا، اما دريغ که ما، تا هست، نمي دانيم قدرش را، نمي دانيم که کيست اين برکت مطلق و نعمت ارجمند، اما هزار افسوس، وقتي سراغش مي رويم که نيست! نمی خواهم واژه ها تلخ شوند در این روز شیرین.اشارتی بود برای آناني را که «کاه» دلخوری ها را بهانه مي کنند براي پشت کردن به «کوه» مهر و معرفت.بدانیم که پدر را باز بايد پرسيد که اين «باز نپرسيدن»، اگر يوسف هم باشي، تحمل ناشدني خواهد بود که انگار يک آواز از همان روز که جناب يوسف پيامبر(ع) پدر را يعقوب نبي(ع) را پيش از خويش، از مرکب پياده ديد، در گوش زمين و زمان مي پيچيد که؛ خبرگزاری رضوی / چهارشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۲۱:۱۷ https://www.razavi.news/fa/news/68190/ قطره / https://www.ghatreh.com/news/nn57644443/
+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم اسفند ۱۳۹۹ساعت 10:34  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|