|
حدیث، در حصر زمین و زمان نمیماند. بهکهنگی، فرسوده نمیشود. بسان نسخهای متروک، بلااثر نمیگردد. حدیث، همیشه حدیث است؛ تازه، فراگیر،کارا، انسانپرور و جامعهساز. سرمشقی است که هرچه بیشتر به تکرار درآید، زیباییاش افزاتر میشود. نمونه کاملش همین کلام بهروزشده امامرضا(ع) است که میفرمایند: «المُسلِمُ الَّذی یَسلَمُ المُسلِمونَ مِن لِسانِهِ و یَدِهُ و لَیسَ مِنّا مَن لَم یَأمَن جارُهُ بَوائِقَهُ»؛ به این معنا که مسلمان کسى است که مردم از دست و زبان او آسوده باشند و از ما نیست آن که همسایهاش از شر او در امان نباشد.(1)
شهرآرا / شماره 3311 / پنجشنبه 9 بهمن 1399 / صفحه 16 / نگاه هشتم https://shahraranews.ir/fa/publication/content/2599/38974
+ نوشته شده در جمعه دهم بهمن ۱۳۹۹ساعت 14:14 توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|
درباره وبلاگ  روزنامه نگار شهر امام رضا
|
