هیچ شده از مکانی بلند، پشت بام های شهر را ببینید؟ این را یک شهروند مشهدی می گفت با این یادآوری تلخ که: متاسفانه روی پشت بام خیلی از خانه ها، دیش ماهواره، مثل قارچ سبز شده است، سبز که نه، سیاه شده است چون روزگار صاحب خانه را سیاه کرده و روشن است از جمع مردمی که روزگار سیاه دارند جز جامعه سیه روزگار شکل نخواهد گرفت، درست هم می گفت این مادر که برای مراقبت افزون تر از فرزندانش، خانه و «خانواده داری» را بر رفتن سرکار ترجیح داده بود، این روزها، پرچم شیطان کم روی خانه هایی که خود را اهل ایمان می دانند به اهتزاز درنیامده است. کم نیستند خانه هایی که پیغام شیطان را دریافت می کنند. اگرچه این قصه خاص مشهد و حتی دیگر شهرهای خراسان رضوی نیست و متاسفانه در پهنه کشور چشم آزار شده است اما از آن جا که مشهد، یک کلان شهر مذهبی است، این نقاط سیاه بیشتر چشم را و آواز شیاطین گوش را و شلاق که بر پیکر خانواده می خورد، معرفت را می آزارد. آخر هر شهر برای خود ساختی و هویتی مخصوص به خود دارد و اعمال و کردار آحاد آن هم باید با این هویت همخوان باشد، البته نمی خواهم بگویم ماهواره زمین و آسمان را برداشته است، بلکه می خواهم هشدار بدهم این تگرگ ها، به سیل تبدیل نشود.می خواهم بگویم، مشهد هرگز و هرگز و هرگز نباید در برابر همین مقدار دیش هم تسلیم شود. حیف است در دیار ملکوت، آوای شوم شیطان شنیده شود. من نمی ترسم چون اکثریت مردم شهر، خود را خویشاوند معنوی امام رضا می دانند و به حرمت امام، حرمت دار رفتار خود هستند اما از ماجراهایی می ترسم که بر اثر غفلت ما، دامن گیر می شود، مثل این ماجرا که باز یک مادر راوی آن بود؛ «برای این که فرزندانم پایشان از خانه این و آن کوتاه شوند و پانشین خانه شوند، به هزار زحمت برایشان ماهواره خریدم اما...» او این «اما...» را می خواست پنهان کند و حتی می گفت فرزندانش تحت تاثیر قرار نگرفته اند، ولی از این «اما...» می شد این را فهمید که «سینه می گوید که من تنگ آمدم، فریاد کن!» آری او می خواست «آه را آرام برکشد» اما گریه هایش که دیواره بغض را شکست چیز دیگری می گفت. راستی چه می توان گفت با مادری که شیطان را به خانه راه داده است تا فرزندانش از دست او درامان باشند؟!این که برخی ها معتقدند، آن ها را ایمانی عمیق و حصنی شکست ناشدنی است و در برابر تصاویر ماهواره خود را نمی بازند را چندان نباید جدی گرفت. بلکه نباید خود را در معرض امواج قرار داد. هیچ عاقلی در باران سنگ ها بی هوا بیرون نمی آید و هیچ خردمندی در برابر توفان تمام قد نمی ایستد، پس باید با عاقلان و خردمندان همراه شد و خود را از معرض وسوسه های شیطان دورکرد. این به صواب نزدیک تر است. پس ماهواره  را به خانه نباید راه داد.