آنچه در طبیعت هست. از ذرات خاک که از انباشت خود کوه ها را شکل می دهند تا قطرات باران که دریا می سازند تا سبزه هایی که از دل زمین سر برمی آورند و درخت می شوند تا آنچه بر پیراهن سبز زمین می رویند و به دست آدمی می رسند، همه و همه حکم نشانه را دارند. یعنی خدا آنان را آفریده و سر راه انسان، این اشرف مخلوقات، قرار داده است تا راه را گم نکند بلکه سر راست برود به طرف مقصد متعالی. برترین خلق خداست. خدا هم تشریفات به حضور خواندن این "اشرف مخلوقات" را رعایت می فرماید و آنچه در عالم هست، قطعه ها و برگه هایی از رسم تشریفات است اگر به تامل در آن بنگریم. با نگاه باریک بین و راز خوان، به آنچه در پی می آید می توانیم دریابیم که حتی یک کلم هم اشارتی است در پی دلالتی اگر از منظر معرفتی نگاه کنیم؛ شخصی برای اولین بار یک کلم دید. اولین برگش را کند، زیرش به برگ دیگری رسید و زیر آن برگ یه برگ دیگر. با خودش گفت: "حتما یک چیز مهمیه که اینجوری کادوپیچش کردند" اما وقتی به تهش رسید وبرگ ها تمام شد متوجه شد که چیزی توی اون برگ ها پنهان نشده، بلکه "کلم مجموعه‌ای از این برگ هاست". بله، مجموعه ای از برگ ها می شود کلم. هر برگ جزئی از اصل ماجراست. باید به امید رسیدن به چیز قیمتی تر آن را کنار گذاشت بلکه باید از تک به تک برگ ها بهره برد. این البته مثال است، اشاره است، نشانگر راه است برای درک درست حیات چه حکایت زندگی هم این چنین است؛ "ما – بسیارمان- روزهای زندگی رو تند تند ورق می زنیم و فکر می کنیم چیزی اونور روزها پنهان شده، در حالی که همین روزها آن چیزی ست که باید دریابیم و درکش کنیم." باید لحظه ها را دریابیم و بدانیم سرمایه اصلی ما همین زمانی است که در اختیار داریم. کار امروز را به فردا وانهادن، قضای عبادت و عبودیت است که شاید هرگز به انجام نرسد. باید امروز را در یافت و "دم" را غنیمت شمرد برای رسیدن به اغتنام. برای باریافتن به ساحت بلند مرتبه مستغنیان که استغنا و قیمت، در خودشان است نه با آن ها. واقعیت برگ های تقویم حیات است و بی هوا نباید از آن گذشت اما دریغا که چقدر دیر می فهمیم  واقعیت را و حتی یادمان می ماند که بیشتر غصه ‌هایی که خوردیم، نه خوردنی بود نه پوشیدنی، فقط دور ریختنی بود. اما دور نریختیم تا خود دور ریخته شدیم. بدانیم و بدانیم و باز هم بدانیم که زندگی، همین روزهایی است که منتظر گذشتنش هستیم. نگذاریم خالی بگذرد اگر سر ماندگاری داریم. نگذاریم بگذرد اگر می دانیم باید هزینه ابدیت مان را در همین روزها فراهم کنیم. بدانیم که فرصت ها – چنان که امام سجاد(ع) فرمودند- مثل ابرها می گذرد. نگذاریم بی تغزل باران بگذرد که عین خسارت است....

ب / شماره 4329 / سه شنبه 20 آبان ۱۳۹۹ / صفحه 3 / 

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/990820.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM