تقویم ها و مناسبت های تقویمی نه حصر کننده مفاهیم بلکه یادآورنده هستند. یعنی ورق به ورق تقویم ها یاد آور سیاست ها و راهبرد هایی هستند که همه سال را در برمی گیرد و حتی راه تاریخ را هموار می کند لذا نباید پایان یک روز را پایان همه چیز دانست و دیگر قلم در جا و زبان در کام کشید از آن موضوع ننوشت و نگفت. می نویسیم و می گوئیم و تاکید می کنیم که اگر چه به حساب تقویم، یک بامداد از" روز ملی مبارزه با استکبار جهانی" گذشته است و به حسابی دیگر ما با پشت سر گذاشتن یک سال دیگر در این ساحت، بزرگ تر و مقاوم تر و آبدیده تر شده ایم ولی به حساب سوم ، در یک آغاز دیگر قرار گرفته ایم برای مبارزه ای نو با استکبار. مبارزه در جبهه ای که به لحاظ زمانی، پایانی جز پایان استکبارگری برایش متصور نیست و تا استکبار در خوی دولتمردان آمریکا و بلوک قدرت، بازتولید می شود، مبارزه با آن هم نو به نو تجدید قوا خواهد کرد. در این جبهه آرایی که گاه به جنگ اقتصادی می انجامد یا جنگ نیابتی و یا جنگ اراده ها، ما سر پا پس کشیدن نداریم چون این را ظلمی آشکار در حق خود و در حقِ حقیقت می دانیم. ظلمی که به توسعه ظلمِ بی مهار می انجامد. ظلمی که اگر سکوت کنیم به یکی از اضلاعِ ستم تبدیل خواهیم شد حال آنکه فلسفه انقلاب، ستم ستیزی و پنجه شکستن از ظلم و ظالم بود و دست گرفتن از مظلومان. جانمایه این فلسفه هم کلام رسول خدا(ص) بود که از صبح میلادش، یک بامداد بیشتر نگذشته است و تلاقی میلاد حضرت رسول بت شکن و خار کننده مستکبران با روز مبارزه با استکبار جهانی که در تقویم هجری شمسی پیروان مکتبش اتفاق افتاده است، رویداد مبارکی است که در استکبار ستیزی امسال بیش از همیشه قصد قربت کنیم و در صراط مستقیم محمدی پای بفشاریم که از او آموخته ایم؛ "مَنْ أَصْبَحَ لا یَهْتَمُّ بِأُمورِ الْمُسْلمینَ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ" به این معنای روشن که؛ آن‌که صبح کند و دغدغه مسلمانان را نداشته باشد، مسلمان نیست.  ما ، اما، می خواهیم مسلمان بمانیم لذا به دغدغه ای که آموختن مان، در برابر ستم ایستاده ایم. این هم راهبرد ماست. همان که دیروز از بیان رهبرمان تصریح شد که " سیاست ما در قبال آمریکا مشخص است و با رفت و آمد اشخاص تغییری نمی‌کند. اینکه چه کسی برود و بیاید برای ما فرقی نمی‌کند." فکر می کنم استکبارستیزی ما در سال پیش رو، جلوه ای تازه از خویش به ظهور خواهد رساند. یعنی با آمد و شد افراد به کاخ سفید، سیاه و سفید نمی شود مگر این که ساکنان کاخ سفید دست از سیاه کاری بردارند و مشی ستم وانهند و به حق ملت ها احترام بگذارند اما نه نزدیک نما که دورنمایی هم از تغییر روش استکباری به چشم نمی آید پس این سو هم خاکریز های مقاومت همچنان برپاست و روز به روز هم با اندیشه های تازه، مقاومتر خواهد شد. یعنی برای ما فرقی میان مستاجران کاخ سفید نیست. نام و حزب شان اهمیتی ندارد بلکه تغییر راهبرد ها مهم است که تجربه چهل و چند ساله ما می گوید در نتیجه میان شان فرقی نیست و چون واقعیت این است در حقیقت مبارزه ما با مستکبران هم تفاوتی دیده نمی شود.

ب / شماره 4324 / چهار شنبه 14 آبان ۱۳۹۹ / صفحه 3 / 

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/990814.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM