|
معنویت را باید در صدر کلمات موثر در فرهنگ اجتماعی ایرانیان دانست. اینکه از «معنویت» در فصل «وحدت» میگوییم، از آنروست که جانمایه جامعه دینی و انقلابی، معنویت است. تجربه چهلساله انقلاب هم ثابت کرده است که ما با «جوشنخوانی»، بیشتر از خطر گذشتهایم تا «جوشنپوشی». با «صَلاح» بیشتر راه باز کرده و به موفقیت رسیدهایم تا وقتی صاد به سین تبدیل شود و کسره هم بپذیرد و بشود «سِلاح». همچنان که اسلام محمد رسول(ص) و مکتب فرزند رشیدش، امامصادق(ع)، برپایه معنویت و اکمال مکارم اخلاق، فلسفهگذاری شده است، بازخوانی و بازنمایی آن هم از این قاعده نمیتواند بیرون باشد. هرچه بیرون میزند، زائدهای است که با اصل اسلام نسبتی ندارد. اینکه میبینیم رفتارهای اخلاقسوز و مروتستیز در جامعه ما از هر زبان و به هر قلم و تحت هر عنوان، هزاربار زشتتر مینماید از آنچه در دیگر کشورها اتفاق میافتد، دقیقا از همینروست که فلسفه ذاتی اسلام، اخلاق و معنویت و معرفت است؛ چیزی که شاید در نظامسازیهای امروزی دنیا، جایگاهی با اولویت بالا نداشته باشد، لذا آنچه از رفتار زشت در مناظرات نامزدهای رئیسجمهوری آمریکا میبینیم، چندان دلی را برنمیآشوبد و شوکی آنچنانی به جامعه آمریکا وارد نمیکند. شاید رفتارهایی چنان عریان و زشت، به عارضهای پررنگ تبدیل شده است که بسیاری، ذات آن تمدن میدانند اما رفتاری بهمراتب رقیقتر از آن در ایران اگر اتفاق افتد، زلزله در افکار عمومی ایجاد میکند و جامعه آن را پس میزند. همین واکنش دربرابر کنشهای ناصواب میگوید که «معنویت» و اخلاق هنوز صاحب جایگاه محترمی است که خدشه به آن را جامعه برنمیتابد. همین نگاه به گفته عملی درآمده را چنین میتوان به کلمات روشن و صریح نوشت که: معنویت همچنان زنده و زایا و سازنده است در ایران. شهرآرا / شماره 3239 / دوشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۹ / صفحه 16 / نگاه هشتم https://shahraranews.ir/fa/publication/content/2151/31874
+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم آبان ۱۳۹۹ساعت 14:11 توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|
درباره وبلاگ  روزنامه نگار شهر امام رضا
|
