«اصلاح الگوي مصرف» يك رسالت ملي است. برگزار كردن آن به شعار، خيانت و تبديل فرصت مغتنم به تهديدي آشكار است. حتي حكومتي كردن صرف ماجرا هم چاره كار نيست. در «اصلاح الگوي مصرف» به دور از شعارزدگي و فرو غلتيدن در پرتگاه هاي افراطي يا تفريطي، همه بايد عملا پاي به ميدان بگذاريم. ادارات و نهادها و سازمان هاي دولتي از برگزاري پرهزينه همايش ها و پرهزينه كردن خدمات رساني خود بپرهيزند و حتي الامكان در كمترين زمان و با كم ترين هزينه كار مردم را انجام دهند، بخش هاي خصوصي نيز در اصلاح الگوي خدمت رساني به جامعه همراه ديگر بخش هايي باشند كه الگوي كاري خود را اصلاح كرده اند و همه و همه از اسراف كاري در همه شئون زماني و امكانات و خدمات بپرهيزند و هم مسابقه تجمل شكل گرفته در شيك سازي ساختمان و نوسازي مبلمان ادارات و سازمان ها و بانك ها و موسسات مالي و... را نقطه پايان گذارند. مردم هم هر كدام هر جا كه هستند به فراخور زندگي خود به سمت صحيح سازي الگوي مصرف و سلامت سازي الگوي اخلاق و رفتار بروند چه «اصلاح الگوي مصرف» جز با به ميدان آمدن همه آحاد جامعه از رأس هرم تا نقطه انتهايي قاعده جامعه ميسر نيست. يعني در اجرايي شدن اين مسئله نمي شود فقط نگاه به بالا داشت، شرط اول توفيق در اين مسئله «نگاه به خود» است يعني ما هر كداممان از «خود» شروع كنيم و الگوي مصرف را در همه شئون و اشكال به سمت اصلاح هدايت كنيم. يادمان نرفته است در زمستان سال ٨٦ كه بحران گاز مسئله ساز شد، تنها از ادارات كار برنيامد، بلكه همراهي آحاد مردم و نهادهاي حكومتي تا حدي به برون رفت از آن مشكل كمك كرد، گرماي همراهي مردم بود كه گذر از زمستان سرد و سخت را ميسر كرد. حالا هم باز بايد همه ما به اندازه خاموش كردن يك لامپ هم كه شده به روشناي خانه هم وطن و استمرار روشنايي خانه خود كمك كنيم. به اندازه يك لقمه نان هم كه شده هم حرمت گزار بركت خداوندي باشيم و هم به خودكفايي كشور كمك كنيم. به اندازه يك قطره آب هم كه شده، به فهم باران برسيم و نعمت خدا را ارج بگذاريم، به اندازه يك دقيقه هم كه شده به زودتر راه افتادن كار مردم كمك كنيم. به اندازه يك سفر غيرضروري از آمد و شد مردم بكاهيم، به اندازه يك كلمه از مكالمات غيرضروري كم كنيم، به اندازه يك روز از وسايل مان بيشتر استفاده كنيم. چشم بر هم چشمي ها ببنديم و حتي از تماشاي مسابقه تجمل كه ميان برخي ها در مي گيرد و زندگي شان را به جهنم بدل مي كند بپرهيزيم. يادمان باشد كه در زمين اصلاح الگوي مصرف، بايد بناي رفيع استقلال و سرفرازي ايران و ايرانيان مومن برافراشته شود، ما هم هر كداممان به اندازه توش و توانمان با صرفه جويي، خشتي بر ديوار اين بنا بگذاريم و در اين رهگذر داعيه داران حكومت و كساني كه مدعي ولايت پذيري هستند و از ارزش ها سخن مي گويند بايد بيش از ديگران در تحقق اصلاح الگوي مصرف بكوشند. ولايي بودن و ارزشي بودن يك تعارف و شعار سياسي نيست تا بانگ برآورند، يك تابلو هم نيست كه پاي آن بايستند بلكه عمل به فرامين رهبري در گرانيگاه هاي مختلف است و امروز كساني مي توانند خود را ارزشي و ولايي بدانند كه دغدغه اصلاح الگوي مصرف همه ذهنشان را پر كرده باشد و خود را ملزم به رعايت آن بدانند؛ از يك قطره آب تا يك لحظه زودتر بيدار شدن از خواب. تا درست مديريت كردن و اصلاح ضعف ها و تا همه آن چه به زندگي فردي و اجتماعي و سياسي شان برمي گردد. پس آن كه امروز دغدغه اصلاح ندارد، نسبتي هم با ولايت و ارزش ها ندارد، هر كه مي خواهد باشد و هر چه مي خواهد بگويد. ارزشمداران و ولايي ها امسال با اصلاح الگوي مصرف ارزش ايراني بودن خود و پيروي از ولايت را نشان خواهند داد و در افق نگاه رهبر حركت خواهند كرد...

درباره وبلاگ

منوی اصلی

آرشیو مطالب

پیوندها