يكم، هيچ نبود، يك ايده بود، ايده اي روشن و باوري روشن تر كه روشنايي آينده را با دستان خويش بايد رقم زد چه روشنايي عاريتي را اعتمادي نشايد، پس بايد كه كار را آغاز كرد.

دوم: آغاز شد كار از سال هاي دور، آنان كه ايران را تاريك و با آينده اي تار مي خواستند، دشمن كيشانه هر چه تير داشتند در كمان زور و تزوير كردند تا دست هايمان را، همه جانمان را به تير بر زمين بدوزند تا هيچ زماني ما را ياراي ايستادن نباشد اما...

سوم: ما ايستاديم براي ساختن، «ما مي توانيم»، امام را سرمشق قرار داديم و توانستيم و نشان داديم اگر بخواهيم مي توانيم و توانستيم، از راه دراز و پرسنگلاخ كه در پس هر سنگ خصمي كمين كرده بود تا ما را نيز در پهلو بشكند، گذشتيم و راه به سوي قله برديم تا پرچم عزت جمهوري اسلامي ايران را به اهتزاز درآوريم.

چهارم: گفتيم، «انرژي هسته اي حق مسلم ماست» و چنان فرياد كرديم تا همه آناني كه نمي خواستند بشنوند و بدانند ما هيچ گاه از حق خود دست نمي شوييم بلكه وضو مي گيريم براي گرفتن حقمان، پس نبايد به دست شستن ما دلخوش كنند، چه دست شستن ما براي وضو است.

پنجم: تلاش ها به ثمر رسيد، به رغم خواسته زورمداران جهان، كيك زرد متولد شد تا ما را شيرين كام و دشمن را تلخ كام كند، سانتريفوژها، چرخش آغاز كردند تا به سوخت هسته اي در مقياس صنعتي دست پيدا كنيم تا نام ايران در فهرست كشورهاي برخوردار از سوخت هسته اي ثبت شود.

ششم: و... بيستم فروردين به نام روز ملي فناوري هسته اي مفتخر شد تا در كنار غرور اسفندي بيست و نهم كه با ملي شدن صنعت نفت بر روباه پير استعمار پيروز شديم، غروري فرورديني هم در تقويم عزت ايراني رقم خورد و در بيستم فروردين، پيروزي بر همه بدانديشان جهان را جشن بگيريم.

هفتم: اين سومين سالروز است براي اين جشن، اول بار در كنار حرم امام هشتم(ع) در سال ٨٦ جشن گرفتيم و دوم بار در سال ٨٧ و اينك ماييم و غروري سه ساله در بيستم فروردين ٨٨... مباركمان باد عزت ايران اسلامي. مباركمان باد غرور ملي.

هشتم: خواستيم، توانستيم و مي خواهيم تا قله هاي علم را فتح كنيم پس مي توانيم، چون خدا با ماست.