نمي خواهم، باز سياهه خبرهاي سياهي كه در طول يك سال در صفحه «حوادث» نوشتيم را فهرست كنم. نمي خواهم باز خاطرعزيزتان را به يادهاي زشت كه متاسفانه اتفاق افتاد و به جبر حرفه حوادث نويي قلم بدان آلوديم و ذهن و ضمير خود را هم زخم زديم، بيالايم. نمي خواهم... نه... نمي خواهم. اين آخرين قلم است كه در سال هشتاد و هفت بر كاغذ مي رود، پس بگذاريد، جور ديگري حرف بزنيم. بگذاريد، به يادمان بياوريم كه اگر شكست ها مقدمه پيروزي است؛ بايد از حوادث هم پل پيروزي ساخت. بايد از اخبار سياه، تجربه هاي روشن گرفت. بايد از تيره روزي بدكاران مجرم، عبرت آموخت و از زشتي كردارشان لقمان وار پند گرفت و بدان كوچه پاي نگذاشت كه آنان را از آن گذر است. پس آن چه زشتي در رفتاربدكاران مي بينيم از آن پرهيز كنيم و تازه چند جفت چشم هم قرض كنيم تا بيشتر و دقيق تر ببينيم و چند جفت دست قرض كنيم تا پس بزنيم، آن رفتارها را و چند جفت پا كه بگريزيم از آن وادي كه در آن «ياربد» خانه دارد، چه علماي علم  اخلاق فرموده اند؛

تا تواني مي گريز از يار بد

ياربد، بدتر بود از مار بد

مار بد تنها تو را بر جان زند

يار بد، بر جان و هم ايمان زند...

پس جان و ايمان خويش را برگيريم و با انتخاب هجرت، از منطق گناه و جرم و بزهكاري- كه اگر بتوان برآن منطق نام گذاشت- كوچ كنيم. كوچ!

"سال به پايان آمد، اما زمان كه به نقطه آخر نرسيده است. اين نقطه پايان را سرخطي هم هست پس تلاش كنيم، از سرخط هشتادوهشت، زيبا بنويسيم.

زيبا و درست كه نياز به پاك كن هم نباشد چه هيچ پاك كني نمي تواند، سياهي كردار را پاك كند، حتي توبه، كه فرموده اند: «ترك الذنب اهون من طلب التوبه» گناه نكردن از توبه خواهي آسان تر است؛ تازه اگر فرصت توبه باشد و توبه پذيرفته شود، باز مثل خط زشتي خواهد بود كه توسط پاك كن، پاك شود. اما آيا اثري از آن نمي ماند؟

" در سال پيش رو، خودمان، هركداممان بكوشيم، پليس خود باشيم. رفتاري چنان قاعده مند در پيش گيريم، كه هركس ما را ديد، رفتار عملي قانون را و تجسم بايدها و نبايدهاي اجتماعي را در كردار ما ببيند. روشن عرض كنم. بايد جوري زندگي كنيم كه تجسم فرهنگ اسلامي و شكوه تمدن ايراني از لحظه، لحظه زندگي ما نمايان باشد و هركس بخواهد يك زندگي سالم، صالحانه و قانونمند را ارائه كند، ما را نشان دهد.

" امسال گذشت. اما اين نقطه پايان را، سرخطي هم هست، پس زيبا بنويسيم سال آينده را تا باز در روزهايي چنين كه باز مي گرديم و به پشت سر نگاه مي اندازيم كمتر از امسال شرمنده شويم، بلكه با افزون شدن زيبايي ها و اصلاح زشتي ها، اميد به بهترشدن در ما افزايش يابد و صفحات حوادث رفتار ما هر روز سفيدتر از پيش شود. آن گونه كه بتوان در سفيدي هر روز افزون شده آن، از زندگي بدون خطر، و سرشار از آرامش نوشت.

" آرزوي ما زندگي سلامت براي شما و روزهاي سفيدتر براي صفحات حوادث روزنامه ها در سال آينده است. شما هم دعا كنيد، «مقلب القلوب والابصار»، قلب هامان را به روشنايي نور بنوازد.