-«حادثه خبر نمي كند»، اين واقعيت از بس كه حادثه بي خبر آمده و فاجعه آفريده شده و تلفات گرفته به باور همگاني تبديل شده است و همگان هم به هشدار، هوشيار مي كنند همديگر را كه حادثه خبر نمي كند؟ پس بايد مراقب بود. نهادهاي مسئول هم با ساختن پيام هاي متفاوت در پي نهادينه كردن اين واقعيت هستند و بارها و بارها به تاكيد چند هزار باره گفته اند حادثه خبر نمي كند پس بايد مراقبت افزون كرد و هوشياري نيز، تا به دام حادثه نيفتاد. اين روزها از آن جا كه سفرهاي نوروزي در آستانه آغاز شدن است، باز اين پيام ها در شكل هاي مختلف توليد مي شود، فقط خدا كند آن قدر ما را برسر تامل بياورد كه بي تامل به جاده نزنيم، بلكه با رعايت دقيق همه نكات ايمني و اطمينان از سلامت خودرو و سلامت جاده و از همه مهم تر سلامت رواني خويش، سفر را آغاز كرد. يادمان باشد در جاده هاي ما به هزار دليل، مرگ خانه كرده است؛ از جمله مهم ترين آن دلايل هم رعايت نكردن قانون است از انحراف به چپ، تا سبقت غيرمجاز، تا سرعت غيرمطمئنه و ... كه به عامل انساني تعبير مي شود تا بالاترين نقش را در توليد تصادف داشته باشد. هر چند به باور من، صددرصد تقصير وقوع تصادف ها را بايد پاي عامل انساني نوشت، چه اگر جاده استاندارد نيست و اگر خودروها غير ايمن است، باز به وجدان كاري و هوشياري حرفه اي انسان برمي گردد، حالا چه همان فرد در جاده باشد و يا در خانه نشسته باشد، عامل رانندگي، عامل جاده و عامل خودرو هر سه انسان هستند ولو وقتي از عامل انساني حرف به ميان مي آيد به راننده باز مي گردد، در اصل كه هميشه عامل انساني است كه نقش آفريني مي كند. نكته اي كه نبايد از نظر دور داشت بلكه بايد همواره در نظر آورد اين است كه واقعيت ظرفيت خودرو و جاده ما همين است اگرچه حق ما بهتر از اين باشد. پس بايد با واقعيت ها هم ساز شد و به بهترين شكل از ظرفيت موجود بهره برد. مطمئن باشيد با استفاده درست از همين جاده ها و رعايت قانون، مي توانيم از آمار وحشتناك تصادفات بكاهيم، چنان كه دنيا كاسته است. با احترام به قانون و تلاش براي سالم رسيدن با همراهي پليس مي توانيم درصد سلامت جاده ها را افزايش دهيم. حيف است از اين توانستن، بهره نگيريم و هزينه اش را به جان بپردازيم. بايد رعايت قانون و رانندگي ايمن به عمل همگاني تبديل شود تا نوروزي سلامت و سالي سلامت و سال هايي سلامت داشته باشيم. حيف است مايي كه خود را از فرهنگي ترين ملت ها مي دانيم در جايگاه هاي نخستين تلفات رانندگي باشيم. حيف است مايي كه در آرزوي فتح قله هاي علم و دانش و اخلاق هستيم، خود را بر چكاد قله تلفات جاده اي ببينيم... نوروز در پيش است، زمين و زمان نو مي شود، خاطرات تلخ كهنه را به دور مي اندازد، ماهم، با نگاه نو به جاده، خاطرات تلخ حوادث را با رعايت قانون از «ياد» ببريم و ياد را براي به خاطرسپردن خاطرات زيباونوروزي،مهيا كنيم.

درباره وبلاگ

منوی اصلی

آرشیو مطالب

پیوندها