حفظِ جانِ انسان مقدم است بر انجام مناسک. این را همه فقها ذیل عناوین حرج و مشقت و خوف عقلایی ضرر بدان پرداخته اند و به صراحت توجه داده اند. حتی بالاتر از این؛ هنگام خوف خطر و در فصلِ مشقت، تاکید بر انجام نشدنِ تکلیف دارند که در شرایط غیر مشقت به عنوان واجب همیشه مورد تاکید است مثل همین روزه ماه مبارک رمضان. نکته ای که در این میان باید بدان توجه داشت به عنوان یک مکلف، رفتار وفق طراحی مرجعیت است و کسی خود سرانه نباید رفتار کند و بحث کرونا در جامعه را، مجوز روزه خواری بداند قبل از این که بدان گرفتار آید یا خوف عقلایی و نظر پزشک بران تعلق گیرد. حفظ جان را با حفظ ایمان باید توامان در نظر داشت و بدان رسم زندگی کرد. یعنی میان رمضان امسال و پارسال فرقی نیست. قواعد،فقهی از همان اول تشریع راه را روشن کرده است. ابتلائات و بیماری ها و شرایط نو می شود اما قواعد همچنان پا برجاست لذا به صراحت باید گفت و غبار از تردید ها گرفت و اهل معرفت را توجه داد که امسال هم انسان است و حکایت عارفانه «قد اقبل الیکم شهر اللَّه بالبرکة و الرّحمة». انسان است و فرصتی بسیار بزرگ برای برکت یافتنِ انسان. این درست که فضای اجتماعی، اقتصادی، معیشتی و سلامت را بیماری کوئید19 بر هم زده است اما بایدمان دانست که تا گرفتار این ویروس نشده ایم، سحر و سحوری و راز های عاشقانه هست و روزه تعطیل نیست، رمضان تعطیل نیست. تکلیفِ مسلمانی و قاعده فقهی و حکم فقها در این باره روزه داری در شرایط جدید مشخص است و هرکس باید به فتوای مرجع تقلید خویش مراجعه و رفتار خود را با آن تنظیم کند. رفتار مومنانه و زیست ایمانی اجازه نمی دهد برخی بخواهند -خدای نکرده- دچارِ "شُل دینی" شوند و بند گشودن از دهان را به حساب کرونا بگذارند و بپندارند ذمه شان از انجام این تکلیفِ الهی، بری است و سبکبار و سبکبال بر سر سفره بنشینند. نه، رمضان آمده است و تکلیفِ روزه برقرار است مگر برای بیماران و گرفتاران کرونا و کسانی که به مرحله حرج و مشقت می رسند. تنها اینان هستند که تکلیف برای شان، "روزه نگرفتن" نوشته شده است با شرایطی که فقهای عظامم احصا فرموده اند و با یک جستجوی ساده، قابل دسترسی است و در" رساله های عملیه" نیز تصریح شده است. تصریح سخن این که؛ کرونا را نباید بهانه کرد برای روزه نگرفتان و شوریدن بر تکلیفِ رمضان. آنان که گرفتار بیماری اند یا خوف گرفتاری در آنان به حدی است که متخصصان منع می کنند از روزه داری، نه که می توانند بلکه "باید" روزه نگیرند چه حفظ جان انسان مقدم است و در روزگار رفع خطر و توانگری جسمی، باید قضای روزه را به جا آورند. به این نکته از آن رو توجه می دهم که در این روزها از زبان تعدای از افراد می شنیدم که " گفته اند به خاطر کرونا نباید روزه گرفت!" گاهی نسنجیده این "گفته اند" را به فتوای مراجع هم می خواستند پیوند دهند حال آنکه سخن فقها و فتوای مراجع بزرگوار روشن است و هم راه می بندد بر شل دینی و هم مراقبت می کند از سلامت انسان به فتوای شکستن روزه در زمان خطر و مشقت. یعنی فتوایی تغییر نکرده، تکلیف مشخص است و حکم هم مشخص است و مکلف هم باید به تکلیف شرعی خود عمل کند. از مومنان جز این انتظار نمی رود. شُل دینان هم مسیر خود را اصلاح خواهند کرد و به صف صاحبان ایمان سدید خواهند پیوست ان شاالله....

ب / شماره 4174 /  دوشنبه 08 اردیبهشت 1399 / صفحه 2

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم اردیبهشت ۱۳۹۹ساعت 11:53  توسط غلامرضا بنی اسدی  |