مردم داری فقط به زبان نیست که گرم بگوئیم و پرانرژی دستی بفشاریم و با روی گشاده، بستگی دست را هم جبران کنیم. این البته در جای خود نیکو و سنجیده و حتی عالی است اما همه آنچه “ادبیات مردم داری” می خوانیم نیست. این ویترین زیبا را کالاهایی نیکو باید که از جنس رفتار است. رفتاری که متناسب با حوزه کارکرد هر فرد متفاوت می شود. من این پاسخ را بسیار پسندیدم که مرد مصالح فروش به گزارشگر رادیو داد وقتی در برابر این پرسش قرار گرفت که؛ مردم داری یعنی چه؟ او در جواب گفت: منِ مصالح فروش به این نتیجه رسیدم که مردم داری را در حوزه کاری خود چنین تعریف کنم که اگر کسی –مثلا- یک کیلو گچ خواست، نگویم نمی شود و یک پاکت کمتر نمی شود. من پاکت را می گشایم و به همان اندازه ای که خواسته است، برایش وزن می کنم. اگر هم یک پاکت خواست و برد و بعد آمد که چند کیلو اضافه آوردم، همان را از او پس می گیرم و نمی گویم پاکت ناقص است. سیمان هم بخواهد به همین قاعده رفتار می کنم و دیگر مصالح را نیز. او تعریف درستی از مردمداری ارائه می کرد. تعریفی که در حوزه کاری او بود. خودش به زحمت می افتاد اما حلاوت راه انداختن کار مردم آنقدر بود که این زحمت را به جان بخرد. مروت هم برایش چنان قیمتی داشت که برای ترجمه عملی کردنش دست به کار شود. آن مرد همه صحبت هایش در حوزه کاری اش می گشت.
کاش ما و دیگران نیز به معرفت تعریف مردمداری در حوزه کاری خود برسیم و تا جایی که می توانیم حرمت نگهداریم مردم را و به رسم مروت با آنان رفتار کنیم. مثل چقدر خوب می شد و می شود اگر پزشکان، لااقل یک روز در هفته، به سیاق دکتر رضا جباری، متخصص مغز و اعصاب مسجد سلیمانی، رفتار می کردند. همو که وقتی گفتند چرا برخی از عمل‌هایتان را رایگان انجام می‌دهید؟ گفت: «چطور می‌تونم وقتی کسی به من نیاز داره، ردش کنم؟ من شب خوابم نمی‌بره اگه کاری براش انجام ندم، حالا پولم نداشت نداشت…» او ماهیانه 80 تا 100 عمل انجام می دهد اما نه پولی آن چنانی می گیرد و نه –اصلا- به پول آنچنانی فکر می کند.
او معنای تام و تمام مردمداری در حوزه پزشکی است و پزشکان محترم می توانند اگر نه مثل او، هفته ای، ماهی یک روز مثل او باشند. این شدنی است و من خبر داریم از پزشکانی که چند روز در ماه به این سبک، دین خود را به مردم و جامعه ادا می کنند. دیگران مان هم می توانیم تعریفی متناسب با حرفه خود داشته باشیم از مردمداری. با این روش، خواهیم دید که زندگی زیباتر می شود. نگاه و دست و دل مردم هم گرمایی افزون تر می یابد و بازخورد خیر در جامعه زیاد می شود چه به بوم رنگ می ماند رفتارها. کار خیر، آثارش به خود ما برمی گردد، مطمئن باشیم….

ب / شماره 4074 / پنجشنبه 21آذر 1398 / صفحه3

http://birjandemrooz.com/?p=12735

Powered By
  BLOGFA.COM