بشکستن شهر خویش ز مردی نبود. این را مردمان منطقه ما -به ضرب المثل – می گویند وقتی کسی زخم در چهره خویشاوندی بگذارد و پشت سر و یا جلوی روی او به بد گفتن زبان بگشاید. می گویند تا به اخلاق مردی و مروت، توجه اش دهند که باید در جان هر فرد باشد تا عیار انسانی او را بالا برد. این “هشدار گفته” البته برخی را هوشیار می کند و برخی اما همچنان سنگ در شیشه خانه “خویش” می زنند و به صدایش هم دل خوشانه، می خندند. نمی دانند اگر آن شیشه بشکند، خود گرفتار سرما خواهند شد.
اگر هم – خدای نکرده- فروریزد خانه، خود آوارگی را به گوشت و پوست و استخوان، درخواهند یافت. درست مثل کسانی که از تحریم شدن دکتر ظریف، خوش خوشان شان می شود و به کلمات، در نوشته ها جشن می گیرند. نمی دانند که تحریم ظریف، بستن زبان گویای ایران است که جز از دیوانه ای به نام ترامپ، برنمی آید! او تحریم کرد چنان که از برجام خارج شد و چنان که از دیگر معاهدات بین المللی پا، پس کشید. اما گناه او را کسانی به حساب ظریف نوشتند و رهاورد های برجام را- که پیش از این خودشان هیچ می خواندند و تبر بر ریشه اش داشتند- از وزیر خارجه خودمان طلب کردند. یادشان رفت که خود چه کردند و دشمن چه کرد. فراموش کردند که همه توان شان را گذاشتند تا کار، راست نیاید و باز حالا برای همان کار ظریف را می کوبند چنان که صدایش همه دنیا را گرفته است. می خواهند او را به دندان “گاندو” بدرند اما او را حرز کلام رهبری، بارها مصون داشته است و خدای این مردم هم شاهد است و قضاوت اش را شاید برای فردا نگذارد و همین امروز، جواب بدهد رفتار ها را. من جمله ای که حجت الاسلام دعایی، مدیر دیرپای روزنامه اطلاعات را بسیار پسندیدم که گفت: ” ظریف یک تنه و یک سره در برابر گاندوهای داخلی و کابوهای خارجی ایستاد به گونه ای که دشمن متخاصم چاره ای جز تحریم او نداشت.” بله، او یک تنه ایستاد اما ما قلمداران و دیگر مردمان را باید که نفس بدهیم و امید تا این مرد، پرچم را نگهدارد.دعایی درست گفت که: “ما به او مدیون هستیم که در برابر بدترین فشارها ایستادگی کرده و آرامش و آسایش را انتخاب نکرد و بار مسئولیت را زمین نگذاشت. مفتخریم بدترین دشمن درباره او می‌گوید وقتی او در تلویزیون دیدم گفتیم قطعا ما بازنده‌ایم. مفتخریم او ایرانی متدین و ایران پرست است.
مفتخریم رهبر انقلاب دین‌باوری، میهن‌پرستی و… او را ستوده و به او اعتماد کامل دارد.” همین دین داری هم حکم می کند به این مرد دیندار و میهن دوست کمک کنیم تا از دندان گاندو ها و چشم زخم دشمنان، مصون بماند و مثل سرداری کاردان برای دپلماسی ایران اسلامی بکوشد.
امروز به کسانی چون او نیاز داریم این نیاز هم در تراز احتیاج به امیران و سرداران کاربلد در زمان جنگ است. آن روز باید آن ها را حفظ می کردیم و امروز هم برای حفظ یادگاران جنگ باید بکوشیم اما در جنگ دیپلماتیک هم باید همان غیرت را به ظریف ها داشته باشیم که هرجا بوده اند و در هر زمان، “برای ایران” همه توان شان را به میدان آوردند.

ب / شماره 3973 / سه شنبه 15 مرداد 1398 / صفحه 3

https://birjandemrooz.com/?p=9077

Powered By
  BLOGFA.COM